Мова cup - наш фармат!

У нядзелю прайшоў першы спартовы нацыянальны фестываль моваcup. Дзялюся ўражаннямі ад убачанага.

Першае ўражанне - гэта недасып), бо, каб патрапіць на мерапрыемства, трэба было прачынацца раней за 9 раніцы ў нядзелю(каб паснедаць і дабрацца на Каліноўскага а 10-й), што вельмі складана для звычайнага лянівага беларуса пасля святой для ўсіх суботы. Безумоўна, для спартоўцаў, якія ў тэме - гэта, мо і норма для пачатку спаборніцтваў, але для асноўнай масы маладзёнаў можна і перанесці на гадзіну пачатак, бо не так важна калі яны скончацца - у 14.00, або 16.00.

Першае, што кінулася ў вочы, калі мы зайшлі на тэрыторыю комплекса - масавасць мерапрыемства. Было рэальна шмат народу - удзельнікаў фэста. Куды не глянь - паўсюль экшан. Вельмі прыемная атмасфера для раніцы пасля выходнага, а гэта - куды прыемней, чым бачыць экшан на лаўцы ля пад'езда сярод мясцовых сінюг. Дапаўнялі прыемную атмасферу шмат дзяцей і ўсмешкі на тварах людзей. Адразу захацелася паўдзельнічаць у гэтым свяце жыцця і спорту! Свой запіс на бадмінтон я, нажаль, праспаў, таму атрымалася толькі на пару хвілін адчуць сябе грыбцом - праплыць на сімулятары па веславанню 500 метраў, за што атрымаў бясплатна марозіва(яго давалі ўсім, хто спрабаваў свае сілы на гэтым трэнажоры). З дзіўных рэзультатаў - у мяне дасюль не выходзіць з галавы, як можна шпульнуць мабільнік на 64 метры?! Увогуле, дысцыплін было - на любы густ але мне, шчыра кажучы, не хапіла дартса ці настольнага тэнісу, хаця, канешне, пад кожнага не падладкуешся.

Што тычыцца мовы - арганізатары рэальна стараліся размаўляць, але не ва ўсіх атрымлівалася). Асабіста мяне парадваў наш чэмпіён - Андрэй Краўчанка, які даў інтэрв'ю на роднай мове - і выбітны спартовец і адукаваны чалавек #respect. Дзе-нідзе чуліся беларускія словы і ад удзельнікаў фэста - не так шмат, як хацелася б, але хаця б штосьці). Самымі непадрыхтаванымі апынуліся прадавачкі ў кафэ - на маю просьбу зрабіць чорную гарбату, адна спытала што такое гарбата #facepalm(калі яны ўжо навучацца)), праўда яе калега зразумела і сказала ёй, што сёння трэба размаўляць толькі на роднай мове).

У цэлым, фестываль, безумоўна спадабаўся. Асноўным дасягненнем арганізатараў лічу тое, што кожны чалавек, патрапіўшы на мерапрыества, адчуў сябе яго ўдзельнікам. Атмасфера пазітыву, добрага настрою і, нават, свабоды вітала ў паветры, а гэтага так не хапае ў штодзённым жыцці. Перспектыва атрымаць порцыю віншаванняў і прыемных падарункаў за няцяжкія практыванні(гіравы спорт у дужках) - радуе. Як бонус - фота з Краўчанкам і Герасіменяй! Спадзяюся, гэтае добрае пачынанне будзе развівацца, з задавальненнем бы наведваў такое мерапрыемства часцей, чым раз на год. Дзякуй усім арганізатарам!