Ці глядзець далей Формулу-1?

Фота: www.formula1.com

Верагодна, менавіта такое пытанне ўзнікла ў аматараў чэмпіянату свету пасля ўчарашняй чарговай перамогі Льюіса Хэмілтана на Гран Пры Іспаніі. Адказ адназначным не будзе.

Ужо хто-хто, а беларусы добра ведаюць, як цяжка змагацца з тым, што панавала дагэтуль шмат гадоў. Дамінаванне каманды Mercedes у Формуле-1 дзесяцігоддзямі не вылічаецца, канечне, аднак з яго моцай даводзіцца лічыцца ўсім. І было б наіўна думаць, што ў канкурэнтаў Трохпрамянёвай Зоркі адразу лёгка атрымаецца зрушыць яе на другія ролі.

Тым не менш Red Bull у гэтым годзе стаў значна мацнейшым, і барацьбу чэмпіёнам апошніх сямі гадоў ужо здолеў навязаць. І за свае перамогі Льюісу Хэмілтану цяпер даводзіцца менавіта што змагацца, а не лёгка атрымліваць іх з рук свайго напарніка па камандзе. Так было і на першым этапе ў Бахрэйне, і на папярэднім у Партугаліі, і ўчора ў Іспаніі.

Што поўл на трасе ў Барселоне важны, даўно вядома ўсім. Абгонам яе канфігурацыя не спрыяе, застаецца толькі гуляць тактыкай піт-стопаў. І спадзявацца на гуму, знос якой мае вырашальнае значэнне. Нават не толькі знос, а праца ўвогуле. Калі шасі вашага баліда прымушае шыны працаваць эфектыўней, вы ўжо будзеце мець заўважную перавагу.

Вось, здаецца, у Mercedes-AMG W12 E Performance з гэтым праблем няма ні на кароткай дыстанцыі, ні на доўгай. У першым выпадку гэта выразілася сотым поўлам у кар’еры Хэмілтана ў суботу, а ў другім яго тэмпам у гонцы ў нядзелю. Да таго ж, не выключна, мерсэдэсаўскае шасі болей эфектыўна карыстае патэнцыял самых жорсткіх саставаў шын, якія кампанія Pirelli прывезла ў Барселону і якія былі задзейнічаныя тыднем раней у Парцімане.

Патругальскі і іспанскі Вялікія Прызы нават сцэнарыямі былі падобныя адзін на адзін (толькі што гэтым разам для стартавага адрэзку ўсе аддалі перавагу «софту»): Ферстапен абганяе Хэмілтана ў пачатковай фазе гонкі (толькі цяпер ужо амаль на старце, а праз некалькі кругоў пасля), пэўную колькасць кругоў утрымлівае лідарства, але пасля ўсё адно саступае яго сяміразоваму чэмпіёну. І вырашальным фактарам зноў сталі шыны.

Менавіта шыны, заўважце, а не сілавая ўстаноўка! Бо нават на галоўнай прамой барселонскай трасы ў Хэмілтана доўга не атрымлівалася падабрацца на Ферстапена на дыстанцыю для рэальнай атакі. Усё, чаго брытанец дамагаўся да першага піт-стопу, гэта набліжацца да Маска бліжэй чым на секунду, што давала яму магчымасць выкарыстоўваць DRS, а у паваротах нідэрландзец ад’язджаў.

А калі стала ясна, што за перамогу паспрачацца не ўдасца, і пілота Red Bull перавялі на свежы Soft, ён стаў хутка набліжацца да Льюіса, а заадно забраў сабе бонуснае ачко за лепшы круг у гонцы. І хто ведае, як усё склалася б, калі б у аўстрыйскім калектыве вырашылі «пераабуць» Ферстапена раней. Глядзіш, ён як мінімум прымусіў бы Хэмілтана панервавацца на апошніх кругах.

Але лік усё роўна на табло. А там – дзевяноста восьмая перамога Хэмілтана, які яшчэ больш замацоўвае лідарства ў асабістым заліку чэмпіянату, дзе ў яго ўжо 94 ачкі супраць 80 у Ферстапена, які застаецца на другой пазіцыі. На трэцюю ж падняўся напарнік Льюіса Валтары Ботас, які на Гран Пры Іспаніі трэцім жа і стартаваў, і фінішаваў, а ў чэмпіянаце мае 47 ачкоў.

Фін, дарэчы, зрабіў у Барселоне ўсё што мог, аднак у адрозненні ад мінулага году цяпер ён ужо з самага пачатку сезону не прэтэндуе на ролю лідара. Адзінае што не адразу выканаў загад з каманднага мосціку прапусціць Хэмілтана.

Неяк супакоіць яго можа толькі той факт, што і ў напарніка Ферстапена Серхіа Перэса пакуль што атрымліваецца не ўсё з таго, чаго мексіканец хоча сам і чаго ад яго чакаюць у Red Bull. Учора, напрыклад, ён фінішаваў пятым, саступіўшы нават Шарлю Леклеру. Дзеля справядлівасці, не таму, канечне, што Ferrari стала мацнейшай, а праз тактыку піт-стопаў. Хоць з тым, што Скудэрыі цяпер зусім крыху не хапае каб спаборнічаць за подыумы, спрачацца цяжка.

У Кубку Канструктараў, праўда, Ferrari па-ранейшаму размяшчаецца на чацвёртай пазіцыі і мае 60 ачкоў. Затое ўсяго пяць саступае цяпер канкурэнтам з McLaren, чыім найвышэйшым дасягненнем у Іспаніі стала шостае месца Даніэля Рыкарда. Аднак лідары моцна наперадзе – у Red Bull 112 ачкоў, а ў Mercedes ужо 141.

Ну дык вернемся да пытання, што вынесена ў загаловак. І вось вам неадназначны адказ на яго: так, калі вы чакаеце напружанай барацьбы паміж Хэмілтанам і Ферстапенам ледзь не на кожным этапе і каб яны па шмат разоў абганялі адзін аднаго, то дакладна будзеце расчараваныя.

Аднак супрацьстаянне што паміж канкрэтна імі двума, што паміж іх камандамі будзе (прынамсі, я на гэта спадзяюся) нарошчвацца цягам усяго сезону. І на трасах Льюіс і Макс усё роўна сыдуцца яшчэ неаднаразова. Макс і Red Bull здольныя і як мінімум змагацца за перамогі, як у Бахрэйне, і атрымліваць іх, як у Імале. Падводзіць вынікі чэмпіянату пасля ўсяго чацвёртага з дваццаці трох этапаў відавочна зарана.

Толькі б этапаў тых на самой справе было агулам дваццаць тры, бо адмены асобных па-ранейшаму не выключаныя. Напрыклад, праз узмоцненыя пандэмійныя абмежаванні пад пытаннем зараз апынуўся нават Гран Пры Турцыі, які сам нядаўна замяніў сабой адменены этап у Канадзе.

Наступным жа стане Гран Пры Манака. Абганяць на вузкіх вулачках Княства няма дзе (хоць гонка Формулы Е там, якая адбылася ў суботу і пра якую мы будзем гаварыць заўтра, выйшла на зайздрасць Формуле-1), але і здарыцца тут можа ўсё што заўгодна, ды і саставы шын Pirelli туды прывязе мякчэйшыя. Карацей, не гледзячы ні на што, Формула-1 пакуль застаецца цікавай!