Натхняльны Ломель. Бельгійскі этап MXGP вучыць нас ніколі не здавацца

Фота: mxgp.com

Мотакросавы Гран Пры Фландрыі ў бельгійскім Ломелі варта паглядзець нават тым, хто далёкі ад гонак увогуле. Натхненне і вера ў свае сілы будуць гарантаваныя. Асабліва яго забяспечаць Рамэн Фэвр і Джэфры Херлінгс.

Хто пазнаёміцца з мотакросам, паглядзеўшы гонкі яго бельгійскага этапу, што прайшоў у мінулыя выхадныя, той абавязкова ў яго ўлюбіцца. Хоць менавіта для мотакросу нічога незвычайнага ў іх не было. І нязломная воля яго фаварытаў, якія робяць для поспеху ўсё нават пасля канчатковых, здавалася б, параз – гэта норма для гэтага віду мотаспорту.

А ў Ломелі праявіць волю давялося шмат каму. 1 830-метровая пясчаная траса ў ім даволі складаная, памыліцца на ёй лёгка. Што першым зрабіў як раз адзін з фаварытаў катэгорыі MX2 Маціа Гуаданьіні. Малады італьянец з Red Bull KTM Factory Racing у першай гонцы упаў у першым павароце, аднак не здаўся. Адкаціўшыся ў хвост пелатона, ён затым адыгрываў пазіцыі адну за адной і фінішаваў у выніку на чатырнаццатай, уратаваўшы важныя для чэмпіянату ачкі.

Спыніць мотакрасмэнаў з сусветнага першынства могуць хіба што тэхнічныя праблемы. Менавіта яны не дазволілі фінішаваць брытанцу Конраду М’юзу з каманды Hitachi KTM Fuelled by Milwaukee. Стартаваў ён выдатна, адразу апынуўшыся ў групе лідараў, але пазней упаў і сышоў з дыстанцыі менавіта праз механічную паломку.

Перамогу ж паміж сабой разыгралі прадстаўнікі Monster Energy Yamaha Factory Racing – лідар чэмпіянату Максім Рэно і мясцовая зорка Яга Гіртс. Француз захапіў лідарства ўжо на першым кругу, абагнаўшы аўтара хол-шоту – свайго суайчынніка з завадской каманды KTM Тома Віаля. Абодва яны, праўда, упалі па ходу гонкі. Спачатку Віаль, а на дзясятым кругу і Рэно. Няўдачамі абодвух і скарыстаўся Гіртс, які і перамог у першым заездзе.

Адрыў Рэно ад пераследнікаў на момант яго падзення быў ужо вялікі, так што утрымаць другую пазіцыю і фінішаваць на ёй ён змог. А вось у Віаля зрабіць тое ж самае з трэцяй не атрымалася. Яго абагнаў хуткі нідэрландзец Кай дэ Вольф з Rockstar Energy Husqvarna Factory Racing. І калі ў першай гонцы Том фінішаваў чацвёртым, то ў другой – ізноў жа праз падзенне – толькі адзінаццатым.

Ну а дэ Вольф у другой гонцы перамог. Кай хол-шотам захапіў лідарства ўжо на старце, а Гіртс выйшаў пераможцам з кароткай бойкі за другую пазіцыю з Цібольтам Беністанам. Другім Яга і фінішаваў, на пару з дэ Вольфам моцна ад’ехаўшы ад астатніх удзельнікаў. Беністан жа некалькі кругоў стрымліваў ззаду свайго суайчынніка і партнёра па завадской Ямахе Максіма Рэно, пакуль на пятым не прапусціў яго наперад.

Трэцім Рэно стаў і па выніках усяго этапу ў Ломелі. Другое месца дасталася дэ Вольфу, а перамога – ужо другая ў сезоне пасля Гран Пры Нідэрландаў – Гіртсу. Хаця Рэно ў чэмпіянаце не толькі захаваў лідарства, але і павялічыў свой адрыў ад канкурэнтаў. У яго ўжо 221 ачко супраць 195 у Гуаданьіні, які другую гонку скончыў дзясятым, а ў асабістым заліку застаўся другім.

Маціа пры гэтым цяпер належыць абараняцца ад іспанца Рубэна Фернандэса з Honda 114 Motorsports (у Бельгіі ён фінішаваў шостым у перай гонцы і сёмым у другой) і ўсё таго ж Гіртса, якія саступаюць яму адно і два ачкі адпаведна. Тады як Yamaha ўжо вярнула сабе лідарства ў заліку вытворцаў, дзе ў яе 262 ачкі. KTM другі з 250 ачкамі, а Kawasaki па-ранейшаму замыкае першую тройку, маючы цяпер 201 бал.

Самымі ж натхняльнымі па ходу бельгійскага этапу былі гонкі галоўнай катэгорыі MXGP. Іх героем – сапраўдным, без перабольшванняў – стаў Джэфры Херлінгс. Наступствам няўдалага прызямлення Іва Мантычэлі яму на спіну ў першай гонцы яго хатняга Гран Пры Нідэрландаў стаў пералом яго правага пляча. З якім Джэфры, нагадаю, тую самую першую гонку выйграў, але не стартаваў у другой. Папярэдні этап у Чэхіі Херлінгс прапусціў увесь, аднак усяго праз тыдзень рызыкнуў, і быў узнагароджаны напоўніцу.

У першым заездзе Джэф стаў адным з нямногіх, хто не падаў. Такая непрыемнасць здарылася і з адным з яго партнёраў па Red Bull KTM Factory Racing Хорхе Прада, і з лідарам чэмпіянату і дзейсным чэмпіёнам Цімам Гайсэрам. Славенец у сваім падзенні сам траўм не атрымаў, але зламаў сваю маску, што стала асаблівай праблемай, калі пачаўся дождж. Тым не менш завадскі гоншчык Хонды фінішаваў сёмым, акурат за спінай Прада, з якім ён бароўся на апошніх кругах.

Ізноў не пазбег падзення і Рамэн Фэвр, які стартаваў лепей за ўсіх і лідзіраваў доўгі час. Херлінгс сваю атаку на французскага гоншчыка Monster Energy Kawasaki Racing Team рыхтаваў доўга, і на адзінаццатым кругу ўдала яе правёў, перахапіўшы ў Фэвра лідарства. Хутка пасля гэтага Рамэн і ўпаў, аднак, як і ў выпадку з прадстаўнікамі малодшай катэгорыі, яны з Херлінгсам да гэтага паспелі моцна адарвацца ад астатніх пераследнікаў, так што фінішаваць другім Фэвру ўдалася. Як і Херлінгсу першым атрымаць адмашку клецістым сцягам. А яшчэ адзін яго партнёр па KTM Антоніа Кайролі замкнуў першую тройку.

У другой гонцы прыйшла чарга падаць ужо самому Джэфры (і так траўміраванаму, нагадаю яшчэ раз). Ён стаў ахвярай завалу на старце ў першым павароце, аднак зноў жа не здаўся, прарваўшыся з хваста пелатона на пятую (!) пазіцыю. Выдатны вынік нідэрландца, якога па крутасці пераўзыходзіць хіба што наша Марыя Калеснікава.

Зрэшты, круты і Фэвр, які ў другой гонцы… так-так, упаў ізноў! Здарылася з ім гэта на другім кругу, калі Рамэн быў лідарам. Аднак я ўстрымаюся ад чарговай порцыі насміханняў над ім. І не толькі таму, што і яго напарнік па Kawasaki Іва Мантычэлі ўпаў амаль пасля самага старту, паспеўшы выйграць хол-шот.

Гайсэр, напрыклад, які і ўзначаліў гонку пасля падзення Фэвра, упаў увогуле двойчы (другі раз на апошнім кругу). Ды і пра Ціма ніхто не скажа дрэннага слова, бо ён пасля усяго фінішаваў чацвёртым. Рамэн жа пасля сваёй непрыемнасці не проста не кінуў бароцца, але і застаўся адным з хутчэйшых на трасе. Падзенне Гайсэра вярнула яго ў першую тройку, так што перамога была цалкам магчымая. І француз яе дамогся.

Спачатку ён скараціў адставанне ад Прада, абагнаўшы яго на восьмым кругу (трэцім у выніку Хорхе і фінішаваў). А трыма пазней па аналагічным сцэнарыі Фэвр справіўся і з латвійскім гоншчыкам каманды Standing Construct GasGas Factory Racing Паўльсам Йонасам, які прыйшоў да фінішу на другой пазіцыі.

Рамэн жа не толькі правёў болей чым паспяховую працу над памылкай у другой гонцы, але і стаў выніковым пераможцам фландрыйска-бельгійскага Гран Пры. Херлінгс цалкам заслужана заняў другое месца, а Йонас, які на высокай чацвёртай пазіцыі скончыў першую гонку, падняўся на ніжнюю ступень подыуму.

Што больш важна для Фэвра, ён і ў чэмпіянаце падняўся на другі радок. Прычым Гайсэру, які пакуль што захоўвае лідарства і мае 226 ачкоў, француз саступае ўсяго пяць. Кайролі апусціўся на трэцюю пазіцыю і таксама адстае ад Ціма і Рамэна не моцна – у яго 217 балаў, а ў Прада, які ідзе чацвёртым, адстае ад яго на тыя ж пяць.

Лідарства KTM у заліку вытворцаў у MXGP непахіснае – у аўстрыйскай маркі 279 ачкоў супраць 227 у Хонды, якая па-ранейшаму другая. Але яе ўжо падпірае Kawasaki, якая паднялася на трэцюю пазіцыю і саступае ўсяго адзін бал. Зрэшты, і Yamaha, якая апусцілася на чацвёрты радок, не так і далёка – у яе 209 ачкоў.

Так ці інакш, нас у гэтым сезоне MXGP чакае яшчэ шмат цікавых і відовішчных гонак. Бліжэйшыя адбудуцца ўжо ў гэты ўік-энд на радзіме Паўльса – у Латвіі, на трасе ў Кегумсе. Гэта будзе апошні этап у чатырохтыднёвым марафоне, пасля якога чэмпіянат свету па мотакросе сыдзе ў амаль што месячны адпачынак. Натуральна, кожны з удзельнікаў паспрабуе завяршыць першую частку сезону на высокай ноце.