6 гадзін чырвоных сцягоў і машын бяспекі. Прырода дужа скараціла дыстанцыю другога этапу WEC у Спа-Франкаршам

Фота: fiawec.com

І адразу спойлер: перамагла ізноў Toyota. Хаця хто яшчэ на дадзены момант можа перамагаць ў чэмпіянаце свету па аўтагонках на цягавітасць? Пачакайце – не ўсё адназначна! І ў дамінатараў WEC у Спа-Франкаршам атрымалася не ўсё.

Не ўсё атрымалася і ў расійскіх фашыстаў, якія два з паловай месяцы таму напалі на Украіну. Нават з абмежаванымі рэсурсамі ўкраінскі народ знайшоў што супрацьпаставіць ворагу, які пераўзыходзіў яго колькасна. І вось гэта выявілася адзінай перавагай ворага, якая мала што яму дала. Здзейсніць злачынствы супраць мірных украінцаў атрымалася, але не атрымалася зламаць іх дух нават на захопленых тэрыторыях.

Зараз Украіна паступова атрымлівае стратэгічную перавагу. За ёй маральная і матэрыяльная падтрымка ўсяго цывілізаванага свету, які разумее, што толькі Украіна зараз яго абараняе. За агрэсарам – толькі тупая і бязглуздая прапаганда і нянавісць да ўсіх, хто абраў свабоду і незалежнасць ад яго імперыі.

Украінцам неймаверна цяжка, яны праходзяць праз страшэнныя пакуты. У вайне гінуць іх дзеці і годныя грамадзяне, вайна руйнуе іх дамы. Але ў такой трагедыі яны не страцілі чалавечую годнасць, якая разам з сапраўднай і шчырай любоўю да радзімы дае ім сілы. Іх перамога непазбежная, як непазбежны світанак нават пасля самай цёмнай ночы. Ім абавязкова працягнуць дапамагаць сумленныя беларусы, якія такім чынам будуць набліжаць перамогу свабоды і на нашай зямлі. Слава Україні! Героям Слава! Верым! Можам! Пераможам! Жыве Беларусь!

Расійская агрэсія супраць Украіны падставіла пад удар і расійскіх гоншчыкаў з расійскімі камандамі, якія, магчыма, самі супраць вайны. У аглядзе першага этапу Еўрапейскай серыі Ле Ман у французскім Ле Кастэле (другі, нагадваю, пройдзе ў бліжэйшы ўік-энд у італьянскай Імале) я ўжо казаў, што за бортам апынулася каманда G-Drive Racing, якая фактычна належыць «Газпрому». Без яе праходзіць цяпер і чэмпіянат свету па аўтагонках на цягавітасць.

Хаця і тут у катэгорыі LM P2 хапае моцных экіпажаў, дый увогуле яна напоўненая добра, у адрозненні ад гіперкараў. Хто толькі збіраецца ў іх, як Peugeot (французаў нават у Ле Мане ў гэтым годзе не будзе), хто, як Porsche, праводзіць тэсты і рыхтуецца выставіць свае машыны ў класе LMDh, які будзе аб’яднаны з гіперкарамі ў адзін залік. Пакуль жа Таёце падзейнічаць на нервы могуць хіба што Андрэ Нэгран, Нікаля Лап’ер і Мацьё Ваксів’ер з трыццаць шостага экіпажа каманды Alpine ELF Team, якія неспадзявана перамаглі на першым этапе ў Сэбрынгу, дзе ім, зрэшты, моцна дапамаглі абставіны.

Што ж да каманды Glickenhaus Racing, то яна пакуль што набіраецца сіл і досведу. Хаця яе семсот восьмы экіпаж у складзе Алів’е Пла, Рамэна Дзюма і Луіса Феліпэ Дэрані у Спа ні многа, ні мала выйграў поўл. Канечне, гэтаму паспрыяў і баланс прадукцыйнасці, які яшчэ перад стартам сезону падрэзаў Таёце крылы. Затое і ў яе канкурэнтаў з’явіліся хоць нейкія шанцы на поспех.

Лепшым па выніках кваліфікацыі экіпажам Toyota Gazoo Racing быў сёмы ў складзе Майка Конвэя, Камуі Кабаяшы і Хосэ-Марыі Лопеса, якія, аднак, размясціліся толькі на трэцяй пазіцыі, саступіўшы і трыццаць шостаму Alpine. Затое ў гонцы ім пашанцавала, у адрозненні ад Себасцьена Буэмі, Брэндана Хартлі і Рыа Хіракавы, якія кіравалі восьмай машынай.

Дакладней, пакіраваць ёю паспеў толькі швейцарац. Ён і ў лідары паспеў выйсці ўжо праз дваццаць пяць хвілін пасля старту, і захоўваў першую пазіцыю да першых чырвоных сцягоў, якія з’явіліся пасля аварыі Міраслава Канопкі з сорак чацвёртага экіпажа каманды ARC Bratislava, у якім таксама былі заяўленыя Тіймэн ван дэр Хельм і Бент Віскааль. Славак дапусціў памылку на ўжо мокрай ад дажджу трасе і разбіў свой прататып.

Праўда, чырвоныя сцягі былі аб’яўленыя ў першую чаргу якраз праз дождж, які крыху сціх прыкладна праз паўгадзіны, калі гонка аднавілася пад аўтамабілем бяспекі. Тут і пачаліся праблемы ў восьмага экіпажа. Спачатку Буэмі не адразу змог крануцца з месца, потым яго гіперкар Toyota GR010 Hybrid запаволіўся і спыніўся ў канцы пад’ёму Kemmel, прапусціўшы іншых удзельнікаў. Себасцьен здолеў працягнуць рух і пасля гэтага, але ў павароце Pouhon спыніўся і сышоў з дыстанцыі канчаткова.

На аўтамабілі ўзніклі праблемы з гібрыднай сістэмай. Праз гэта, каб пазбегнуць удару токам і не зазямліць машыну сваім целам, ступіўшы адной нагой на зямлю, Буэмі нават прыйшлося выскокваць з какпіту. Гоншчык, канечне, быў раззлаваны, што можна было зразумець. Мала радасці было і балельшчыкам на трыбунах і перад тэлевізарамі – памерла апошняя інтрыга. Таму што ў гоначным рэжыме нават пры ўсіх агаворках таётаўскаму гіперкару рэдка хто можа знайсці што супрацьпаставіць.

Дождж тым часам працягваўся, і праз яго гонка потым прыпынялася чырвонымі сцягамі яшчэ тройчы. Здарэнняў на мокрай трасе было багата, таму яшчэ шсэць разоў заезд нейтралізоўваўся аўтамабілем бяспекі сапраўдным і пяць разоў віртуальным. Таму пераможцы, якім сталі гоншчыкі сёмага экіпажа Таёты, пераадолелі за шэсць гадзін толькі сто тры кругі (у мінулым годзе было сто шэсцьдзесят два). І ўсё роўна амаль што на дваццаць сем з паловай секунд адарваліся ад трыццаць шостага экіпажа Alpine, які фінішаваў другім.

Пла, Дзюма і Дэрані занялі трэцяе месца сярод гіперкараў, але ў абсалюце яны фінішавалі толькі дзявятымі. Спачатку ў камандзе памыліліся ў тактыцы, зарана перайшоўшы на слікі, а паж канец, як дарэчы, і таётаўцы, пакутавалі на прамежкавых шынах на ўжо даволі сухой трасе. Толькі калі гібрыдны гіперкар усё роўна быў хутчэйшым за ўсіх, то Glickenhaus 007LMH, які абсталяваны толькі рухавіком унутранага згарання, пачаў саступаць нават малодшым прататыпам, цэлы шэраг экіпажаў на якіх апынуўся ў выніку наперадзе.

Вось у LM P2 барацьба традыцыйна была… Карацей, была. З поўлу ў ёй гонку пачынаў восемдзесят трэці экіпаж каманды AF Corse – Франсуа Перадо, Ніклас Нільсэн і Алесіа Равэра, але лідарства яны захоўвалі толькі першыя паўгадзіны, саступіўшы яго трыццаць першаму экіпажу WRT, за які выступалі Шон Гелаэль Робін Фрайнс і Рэнэ Раст. Яны першую пазіцыю потым саступалі толькі на піт-стопах, а на нейкі час падымаліся нават на першую пазіцыю ў абсалюце, дзе фінішавалі трэцімі, атрымаўшы, адпаведна, перамогу ў LM P2.

І нават кур’ёзны інцыдэнт на апошнім кругу, калі акурат перад Растам развярнула трыццаць пяты прататып каманды Ultimate, якім кіравалі Жан-Бапціст Лахай, Мацьё Лахай і Франсуа Херо, не перашкодзіў экіпажу WRT амаль на трыццаць дзевяць секунд апярэдзіць сорак першы экіпаж сяброўскай каманды Realteam Racing by WRT у складзе Руі Андрадэ, Фердзінанда Габсбурга і Нармана Нато, якія занялі другое месца ў LM P2. Вось апошнім было складаней, таму што Рабэрта Гансалес, Антоніу Фелікс да Кошта і Уіл Сцівэнс з трыццаць восьмага экіпажа каманды Jota ўвесь час былі паблізу. І калі б не зламаная першым чырвоным сцягам стратэгія, яны можа і за перамогу пазмагаліся б.

Дзе барацьба ішла амаль што да апошніх метраў дыстанцыі, дык гэта ў катэгорыі LM GTE Pro. Тут гонку з першага шэрагу пачыналі экіпажы Porsche GT Team. Джанмарыя Бруні і Рыхард Літц на дзевяноста першым 911 RSR-19 былі на поўле, Міхаэль Крыстэнсэн і Кэвін Эстрэ на дзевяноста другой машыне стартавалі другімі. Аднак першым не пашанцавала, бо на выхадзе з першага павароту La Source у выніку кантакту з сястрынскім экіпажам Бруні зачапіў гравій і аб парэбрык пашкодзіў задняе левае кола, адкаціўшыся назад.

Экіпаж Крыстэнсэна і Эстрэ гонку працягнуў і супрацьстаяў у ёй Алесандра П’ер Гуідзі і Джэймсу Калада з пяцьдзесят першага экіпажа каманды AF Corse. Porsche 911 RSR-19 і Ferrari 488 GTE Evo па хуткасці былі амаль роўныя, і на апошніх хвілінах Крыстэнсэн даганяў Калада, але брытанец здолеў стрымаць датчаніна і апярэдзіў яго на 0,523 секунды, прынёсшы сваёй камандзе перамогу. Крыстэнсэн і Эстрэ занялі другое месца, трэцімі фінішавалі партнёры пераможцаў з пяцьдзесят другога экіпажа Мігель Маліна і Антоніа Фуока.

Шчыльная барацьба была і ў катэгорыі LM GTE Am, у якой перамога дасталася семдзесят сёмаму экіпажу каманды Dempsey Proton у складзе Крысціана Рыда, Себасцьяна Прыоля і Гары Цінкнэла. Іх Porsche супрацьстаяў найперш Aston Martin Vantage трыццаць трэцяга экіпажа TF Sport, у якім ехалі Бэн Кіцінг, Энрыке Чавес і Марка Сорэнсэн.

Апошняга на фінальных кругах і апярэдзіў Цінкнэл, стаўшы першым, хто перамагаў на машынах трох розных марак: Aston Martin, Ford і Porsche. Трыа TF Sport заняла другое месца, а на ніжнюю ступень подыуму падняўся яшчэ адзін экіпаж на Астан Марціне – дзевяноста восьмы каманды Northwest AMR у складзе Пола Дала Ланы, Дэвіда Пітарда і Нікі Цііма.

У чэмпіянаце ў заліку гоншчыкаў катэгорыі гіперкараў лідарства пакуль што захоўваюць Нэгран, Ваксів’ер і Лап’ер, у якіх 57 ачкоў. Пла і Дзюма падняліся на другую пазіцыю і маюць 39 балаў. Хартлі, Хіракава і Буэмі апусціліся на трэці радок, маюць 27 ачкоў і на два апярэджваюць Лопеса, Кабаяшы і Конвэя. Становішча ў заліку вытворцаў гіперкараў не змянілася – Alpine тут лідзіруе з 57 ачкамі, на пяць апярэджваючы Таёту, а Glickenhaus замыкае першую тройку, маючы 39 балаў.

Раст, Фрайнс і Гелаэль узначалілі трафей гоншчыкаў катэгорыі LM P2 і маюць 52 ачкі супраць 46 у Джошуа Пірсана і Олівера Джарвіса, якія ў Спа занялі восьмае месца ў абсалюце і шостае ў класе, але захавалі другую пазіцыю ў чэмпіянаце. Ад іх на пяць ачкоў адстаюць Габсбург, Нато і Андрадэ. Эстрэ і Крыстэнсэн захавалі лідарства ў чэмпіянаце гоншчыкаў катэгорыі GT, дзе ў іх 57 ачкоў. П’ер Гуідзі і Калада, у якіх цяпер 43 балы, падняліся на другую пазіцыю, адцясніўшы на трэцюю Ніка Тандзі і Томі Мілнэра, якія ў Спа фінішавалі чацвёртымі. Porsche засталіся лідарамі заліку вытворцаў GT і маюць цяпер 91 бал. Ferrari з 73 ачкамі і Chevrolet з 39-цю засталіся другімі і трэцімі адпаведна.

Працягнецца чэмпіянат свету па аўтагонках на цягавітасць легендарным сутачным марафонам у Ле Мане, які пройдзе 11-12 чэрвеня. І ўлічваючы, што Toyota ўжо два этапы запар па розных прычынах не можа фінішаваць дзвюма машынамі, аддаваць перавагу ў гонцы на кальцы Сартэ менавіта ёй я б не стаў.