«І калі ласка, збярыце каманду, дайце бой». Ёсць пытанні да беларускай зборнай на гэтым чэмпіянаце свету

Лiст ад заўзятара з пытаннямi.

* * *

Нашы чаканні, нашы праблемы. Усе, хто хоць крыху “ў тэме”, разумеў рэальныя суадносіны ў гульні Беларусь — Японія і мог спадзявацца толькі на годнае паражэнне нашай каманды.

А тут яшчэ пагоршыла наша становішча рэалізацыя дзяўчынамі з краіны ўзыходзячага сонца трохачковых. Так што паражэнне, і паражэнне буйное стала заканамерным. Я дзякую, што яно не было ганебным (усёж 52 балы набралі).

Аднак у мяне з’явіліся канкрэтныя пытанні, на якія я хачу пачуць адказы.

Вялікай і непрыемнай нечаканасцю стаў правал пад сваім шчытом. Аднак гульня засведчыла, што быў чалавек у нашай камандзе, якая была здольна раскідваць нахабных вузкаглазачак. І, што вельмі цудоўна, Анастасія Сінельшчыкава была здольна яшчэ і якасна атакаваць.

Пытанне №1. Чаму гэта баскетбалістка ўчора наогул не атрымала шанс? Ды і сёння, глядзечы напрыканцы гульні як ад яе разбягаліся суперніцы пад нашым кальцом, відавочна, што дзяўчына заслужыла на большы час (а не 18-25): 4 з 4 з гульні, 7 падбораў (пры тым правале на шчыце, які ў нас быў). Ау? Мяне чуюць? І асноўны свой час дзяўчына атрымала толькі ў канцы гульні.

Пераходзім да новай тэмы.

Мяне канешне цікавіць,  што асабіста зрабіла Аксана Ісаенка трэнеру? Не буду лезць да трэнерскага штабу з абурэннем, чаму Ірыну Дурманаву хутка знімаюць з пляцоўцы (а напачатку гульні яна адзіная не саступала японкам у напоры, у трэцяй чвэрці зрабіла запар асіст, падбор, перахоп, аднак пасля першай жа памылкі села на лаву).

Пытанне №2. Чаму ў камандзе некаторым спарцменкам забаронена рабіць нестандартныя крэатыўныя крокі? Чаму часта дзяўчаты, апынуўшыся ў двух кроках перад кальцом, пазбаўляюцца ад яго?

Вы гадуеце падавальшчыц мяча, якія з такім падыходам могуць стаць падавальшчыцамі толькі ў рэстаранах? Ці будучых баскетбалістак, якія павінны вучыцца абыгрываць сам-насам, і кідаць у кальцо. Менавіта Ісаенка і Дурманава такімі крэатыўнымі спарцменкамі і растуць. Аднак пасля першай жа памылкі дзяўчыны з жахам глядзяць на лаву запасных. І глядзяць недарэмна, таму што там іх чакае, відавочна, пакаранне (нават каментатары не зразумелі 30 секунд нашага 22 нумара на пляцоўцы і прэтэнзіі да яе ад трэнера).

Вы ж даруеце большую колькасць памылак іншым разыгрываючым, разумею, любімчыкам! І правільна, таму што толькі рызыкуючы V (6 страт, з іх некаторыя былі вельмі недарэчныя) і Y сфарміруюцца ў спарцменак высокага класа. Дык дайце гэта рабіць і іншым.

Пытанне №3 – правал  з Калумбіяй напачатку гульні, правал з Японіяй. Чаму двойчы ў стартавым складзе застаецца  C, якая правальвае другую запар гульню? Нейкім чынам можна набыць права пры любых умовах выходзіць у стартавым складзе?

Я кахаю баскетбол, асабліва беларускіх дзяўчат у ім. І дадзены артыкул з’яўляецца спробай абараніць тых з іх, якіх, мне падаецца, давіць трэнерскі штаб.

Тым больш, каманда да турніру не падрыхтавана ні тэхнічна (а гэта павінны рабіць трэнера на мястах), ні ментальна (вось тут павінны быў спрацаваць штаб зборнай, як і у канцоўцы асноўнага часу з Калумбіяй). Сваю галоўную гульню, і вялікі вам ўсім за гэта дзякуй, мы ўжо выйгралі (і паказалі якасную фізічную форму, таксама дзякуй). І нашых дзяўчат чакаюць два суперматчы з лепшымі з лепшых у свеце, якія трэба максімальна выкарыстаць, каб мы паверылі – можам.  І калі ласка, сабярыце каманду, дайце бой. І не толькі сваімі баскетбалісткамі, але і тымі, хто нечаму не ваш.