Іван Мараш: «З 14 гадоў трэніруюся па два разы на дзень»

У размове з прэс-службай нашага клуба Іван пракаментаваў падаўжэнне кантракту, распавёў пра змены ў тактыцы калектыву з новым галоўным трэнерам, асаблівасці летняй падрыхтоўкі, а таксама падзяліўся любімымі месцамі горада.

- Іван, чаму ты падоўжыў кантракт на наступны сезон менавіта цяпер, а не, напрыклад, летам?

- На гэтым настойваў трэнер. Ігара Грышчука задавальняе мая гульня, таму ён і прапанаваў такі варыянт. Акрамя таго, я і сам задаволены камандай. Адчуваю, што магу і далей прагрэсаваць, дапамагаючы клубу выходзіць на новы ўзровень. У тым ліку і ў наступным годзе.

- Хутка пагадзіўся на прапанову або ўзяў час на роздум?

- Першы варыянт. Несумненна, вызначальным фактарам стала жаданне трэнера. Да таго ж мне падабаецца як тактыка гульні, так і яго стаўленне да працы. Так што прыняў рашэнне літаральна на працягу пяці хвілін.

- Ты хутка пасябраваў з Бранка Міркавічам. Ён аказаў уплыў на пралангаванне твайго кантракту?

- Часткова. Я ведаў, што яго пагадненне таксама дзейнічае на наступны сезон. Гэта таксама стала адной з прычын рашэння, так як мне падабаецца гуляць з Бранка.

- Неўзабаве вас чакае дуэль з "Краснымі Крыллямі", першы матч з якімі да гэтага часу не дае спакою мінскім заўзятарам. Незадоўга да канца трэцяй чвэрці вы вялі "+14", але ўсё ж саступілі. Што, па тваім меркаванні, адбылося ў канцы таго паядынку?

- То была дзіўная сустрэча, несумненна. Мы нядрэнна выглядалі на працягу паўгадзіны, зрабілі зачын... Не ведаю, што здарылася ў эндшпілі. Магчыма, адбілася стомленасць. Да таго ж і супернік знаходзіўся на ўздыме пасля таго, як іх "вялікія" заблакавалі пару кідкоў. Ну а далёкі кідок Рэйнальдса, які вырашыў вынік дуэлі, да гэтага часу стаіць перад вачыма. У любым выпадку ў другім крузе такога не павінна адбыцца. Бо за тры месяцы шмат што змянілася. Цяпер мы гуляем нашмат лепш. Да таго ж спадзяюся на падтрымку фанатаў. Бо фактар родных сцен таксама здольны аказаць уплыў на вынік.

- На другі матч з самарцамі "Цмокі" выйдуць з іншым галоўным трэнерам. Што змянілася ў клубе пасля прыходу Ігара Грышчука? Як змянілася атмасфера ў калектыве?

- Не скажу, што ракіроўка аказала ўплыў на атмасферу. Усё ж такі і ў пачатку сезона з каманднай "хіміяй" быў поўны парадак. Іншая справа, што змянілася тактыка. У прыватнасці, абарончая. Акрамя таго, трэнер змяніў амплуа некаторых выканаўцаў. Я, напрыклад, вярнуўся на "чацвёрку", дзе адчуваю сябе больш камфортна. Ну і, вядома, зараз мы больш увагі надаем дробязям, ад сукупнасці якіх нярэдка і залежыць вынік сустрэч. Так, на дадзены момант наш прагрэс не настолькі відавочны. Бо мы сутыкнуліся з цяжкім календаром, па ходзе якога часта выступалі на выездзе, а таксама супернічалі з грандамі. Але нават у двубоях з фаварытамі мы не бянтэжыліся. Напрыклад, у паядынках з "Лакаматывам-Кубанню" і "Хімкамі" мы годна выглядалі на працягу паўгадзіны - і даказалі, што можам гуляць на высокім узроўні. Цяпер жа расклад матчаў значна спросціцца, што, спадзяюся, дапаможа нам падняцца ў табліцы.

- У сярэднім ты гуляеш больш 32-33 хвілін за матч, а таксама трэніруешся па два разы на дзень. Ці не назапасілася стомленасць?

- Не, я даўно прывык да такога графіку. Яшчэ з 14-гадовага ўзросту трэніруюся два разы за суткі - і ўжо тады рыхтаваў сябе да таго, што буду шмат гуляць. Вядома, падчас матчаў стомленасць усё ж адбіваецца. Але я не звяртаю на яе ўвагі, бо люблю супернічаць з камандамі добрага ўзроўню.

- Калі паглядзець на тваю статыстыку ў лізе ВТБ кідаецца ў вочы выдатны адсотак рэалізацыі кідкоў. Ты адпраўляеш у мэту больш за палову спроб з гульні, а таксама больш за 40% трохачковых. У гэтай сувязі напрошваецца пытанне: як шмат кідкоў ты здзяйсняеш падчас трэніровак?

- Кідковую базу закладваю яшчэ падчас міжсезоння. Нямала гульцоў атрымліваюць асалоду ад лета, ездзяць на мора, адпачываюць. У маім жа выпадку адпачынак доўжыцца каля 10-15 дзён, пасля чаго зноў уключаюся ў працу як над фізічнай падрыхтоўкай, так і кідком. Так што адсотак трапленняў выцякае з карпатлівай працы, таму ён і лагічны. Адзінае, што ў пачатку сезона я адчуваў цяжкасці з рэалізацыяй штрафных. Але тут хутчэй пытанне да псіхалогіі. У прыватнасці, канцэнтрацыі. Думаю, над гэтым аспектам яшчэ варта папрацаваць.

- Як ты бавіш вольны час?

- Зразумела, што падчас сезону яго не так шмат. Аднак атрымліваецца выбрацца ў горад з дзяўчынай, якая прыехала з Чарнагорыі. Тады мы шпацыруем па Мінску. Ну і, акрамя таго, люблю глядзець фільмы і серыялы, а таксама слухаць музыку.

- Любімыя месцы ў горадзе з'явіліся?

- Мне падабаецца цэнтр Мінска. У прыватнасці, Траецкае прадмесце. Шкада, пакуль не хапае часу на тэатр альбо канцэрты, якія, як я чуў, часта арганізоўваюць у Мінск-Арэне. Але, безумоўна, у будучыні змагу лепш пазнаёміцца з горадам.

- За мінулыя месяцы даведаўся што-небудзь пра Беларусь з гістарычнага ці культурнага пункту гледжання?

- Зусім няшмат. Добра, што цяпер з'явіўся дадатковы стымул, бо застануся ў камандзе "драконаў" на бліжэйшыя паўтара сезона.

- Рускую мову асвойваеш?

- Пакуль ведаю толькі мацюкальныя словы (смяецца). Але ў цэлым у яе ёсць агульныя рысы з маёй мовай. Так што працую над тым, каб лепш разумець людзей на вуліцах.

- Нарэшце, чаго, па тваім меркаванні, "Цмокі" могуць дасягнуць у гэтым сезоне?

- Нельга не ўспомніць пра былыя праблемы каманды. Тут і складаны каляндар, і нямала матчаў, у якіх мы саступалі ў самым канцы. У наступныя ж месяцы мы павінны паказаць, што можам супернічаць з любым клубам лігі, а таксама, спадзяюся, пачнем калекцыянаваць перамогі. Што ў сваю чаргу прыцягне заўзятараў на матчы - і, адпаведна, істотна дапаможа нам.