Мацвей Міхайрын: «Некалькі гадоў таму на «Брэсцкім» падаваў мячы Быкаву, Ігнатовічу, а цяпер з імі перамог»
Абаронца «Тарпеда-БелАЗ» Мацвей Міхайрын падсумаваў матч другога тура вышэйшай лігі супраць брэсцкага «Дынама» (2:0).
– Уражанні ад матчу толькі станоўчыя. Мы згулялі мэтанакіравана, дзесьці цярпелі, выціскалі з сябе максімум і дабіліся станоўчага выніку.
– Які фактар апынуўся вырашальным у дасягненні гэтай перамогі?
– Наша жаданне. Мы выйшлі змагацца, біцца. Зараджаны былі ўсе. І тыя, хто гуляў з першых хвілін, і хлопцы, якія выходзілі на замену, і трэнеры. Гэта і дапамагло перамагчы.
– А фактар Арцёма Быкава, які зусім нядаўна перайшоў у «Тарпеда» як раз з брэсцкага «Дынама»?
– Арцём – гэта той футбаліст, які вельмі патрэбен нашай камандзе. У яго велізарны досвед. Ён можа і падказаць, і завесці каманду, і выканаць. Гуляць побач з ім – велізарнае задавальненне і адначасова карысць, асабліва для маладых.
– Адкрыйце сакрэт: перад матчам у Брэсце Быкаў абяцаў забіць мяч?
– Не абяцаў. Але сказаў мне, што калі заб’е, то… Насамрэч Арцём паступіў у вышэйшай ступені прафесійна, павёў сябе вельмі годна – не святкаваў забіты мяч. Па-мойму, брэсцкія заўзятары гэта ацанілі.
– Што адчувае футбаліст, які нарадзіўся ў горадзе над Бугам, калі выходзіць гуляць на «Брэсцкім», але ў складзе іншай каманды?
– Можа быць, калісьці і былі думкі пра нейкую асаблівай энергію, спартыўную злосць. Не думаю, што заўзятары на трыбунах ведалі, што я родам з Брэста. Хіба што вельмі нешматлікія. Таму, як і перад любым іншым матчам, было простае жаданне перамагчы. Не, усё ж адзін гештальт я зачыніў. Некалькі гадоў таму падчас матчаў на «Брэсцкім» я падаваў мячы Арцёму Быкаву, Сяргею Ігнатовічу. А цяпер разам з імі перамог на гэтым стадыёне. Цяпер у мяне нейкае незвычайнае ўспрыманне таго, што адбылося, – сказаў Міхайрын.
