Снюс – вялікая праблема ў англійскім футболе. Навошта гульцы яго прымаюць і да чаго гэта можа прывесці

Адна з самых вялікіх і нечаканых праблем, якія ў апошнія гады ўзніклі ў брытанскім футболе і ў прыватнасці ў АПЛ, – масавае спажыванне снюса.

Што гэта такое, чаму прафесійныя атлеты яго прымаюць і што ён можа выклікаць?

Што такое снюс?

Снюс – бяздымны тытунёвы выраб, які прадаецца ў невялікіх чайных пакеціках і для спажывання змяшчаецца паміж верхняй губой і дзясной, дзякуючы якому чалавек атрымлівае пэўную дозу нікаціну без дыму.

Па звестках Вікіпедыі, яго вырабляюць з увільготненага або высушанага ў спецыяльных умовах тонка здраблёнага тытуню, апрацоўваюць растворам солі і соды, а затым ферментуюць або пастэрызуюць у цеплавых працэсах, з наступным дадаваннем араматычных і смакавых прымешак.

Вялікую папулярнасць снюс мае ў скандынаўскіх краінах – там ён узнік і стаў распаўсюджаным прадуктам пасля таго, як у 2005 годзе ў Швецыі ўвялі забарону на курэнне ў памяшканнях.

Чаму футбалісты і іншыя спартсмены масава ўжываюць снюсы?

Снюс глыбока ўкараніўся ў сацыяльным жыцці ў многіх краінах, але стаў і «звыклым прадстаўніком» ў спартыўнай сферы. Футбалісты і іншыя спартсмены ад самага высокага да аматарскага ўзроўню выкарыстоўваюць яго на рэгулярнай аснове і выдзяляюць адразу некалькі плюсаў.

Па-першае, па меркаванні шматлікіх профі-спартсменаў, снюс аказвае заспакаяльны эфект, які надзвычай важны і патрэбны элемент у жыцці элітных атлетаў. Пры гэтым некалькі мацнейшы па ўтрыманні нікаціну снюс выклікае «фізічную ўспышку», што дапамагае заставацца ў лепшых кандыцыях для таго, каб складаць канкурэнцыю моцным супернікам.

Прынамсі, гэта сярэднестатыстычны адказ прафесійных спартсменаў.

Снюс – адна з галоўных праблем англійскага футбола. Яго ўжываюць топ-футбалісты, шмат у каго ўзнікла залежнасць

Ужыванне снюса ў спорце – папулярная тэма па ўсім свеце. Але ў Вялікабрытаніі ўжо некалькі апошніх гадоў пра гэта нямала гавораць менавіта ў кантэксце «сур'ёзнай праблемы». Сур'ёзнай, бо футбалісты (і нават трэнеры!) прымаюць снюс проста падчас матчаў прэм'ер-лігі на лаўцы запасных, а медыцынскаму персаналу ў большасці сваёй пра гэта вядома, і ў іх валізках знаходзяцца запасныя пакуначкі для гульцоў.

Універсітэт Лафбара правёў ананімнае даследаванне разам з Асацыяцыяй прафесійных футбалістаў, у якім прынялі ўдзел больш за 680 гульцоў і 16 прадстаўнікоў медыцынскага персаналу і трэнерскага штаба. Выснова - кожны пяты профі-футбаліст у Англіі ўжывае снюс.

Чыноўнікі англійскага футбола незадаволеныя сітуацыяй і абвінавачваюць замежных гульцоў у распаўсюдзе снюса (продаж тавару ў Вялікабрытаніі забаронены) - а больш за 50% апытаных прызналіся, што ўпершыню даведаліся пра снюс ад партнёраў па камандзе.

36% апытаных лічаць сябе залежнымі ад яго, 55% - быццам бы збіраюцца кінуць «у наступным годзе», а асноўныя прычыны ўжывання сярод названых у спісе – нуда, стрэс, патрэба расслабіцца.

Трэнд на снюс у англійскім футболе фактычна пачаў Джэймі Вардзі, які ў 2016 годзе спакойна трымаў яго ў руках перад камерамі, калі быў у зборнай Англіі, і адкрыта прызнаваў, што рэгулярна прымае яго. Пасля снюс таксама заўважалі, напрыклад, у Віктара Ліндэлёфа, П'ера-Эмерыка Абамеянга, Маркуса Рэшфарда, Дэле Алі, Аарана Рэмсдэйла, Бэна Уайта, Эдэрсана і цэлай групы гульцоў «Ньюкасла» і «Брэнтфарда».

Якія пабочнае ўздзеянне і праблемы са здароўем могуць узнікнуць праз рэгулярнае ўжыванне снюса

Снюс працягвае прысутнічаць у брытанскім футболе па адной толькі прычыне – яго ўплыў на здароўе і прадукцыйнасць прафесійных спартсменаў усё яшчэ дакладна невядома.

Розныя арганізацыі і нават асобныя футбольныя клубы праводзяць уласныя даследаванні, каб зразумець наяўнасць і цяжар пабочных эфектаў ад рэгулярнага ўжывання прадукта – і ўжо ёсць першыя вынікі.

Медыцынскі персанал аднаго з англійскіх клубаў вызначыў, што падчас ужывання снюса ў футбалістаў значна падвышаўся ўзровень глюкозы ў крыві – гэта можа непасрэдна блакаваць натуральную рэакцыю арганізма на інсулін, а таксама негатыўна ўплываць на абмен рэчываў і працу сардэчна-сасудзістай сістэмы.

У вышэйзгаданым даследаванні ўніверсітэта Лафбара і Асацыяцыі прафесійных футбалістаў адзін з прадстаўнікоў клуба прызнаўся, што ў гульца яго каманды адбылася значная тахікардыя (паскоранае сэрцабіцце), якая не мела ніякага тлумачэння, акрамя як ўжыванне снюса.

У іншым клубе заўважылі сувязь паміж футбалістамі, схільнымі да траўм, і тымі, хто прымае снюс.

Па звестках The Athletic (выданне стабільна паднімае тэму ўжывання снюса ў англійскім футболе і спорце ў цэлым) неназваны гулец прэм'ер-лігі адмовіўся ад снюса пасля таго, як доўга не мог вярнуцца ў найлепшую форму, гульцы англійскай Лігі 1 прадавалі снюс 13-14-летнім падлеткам у клубнай акадэміі, а ў Лізе 2 нават быў выпадак з выразаннем ракавай пухліны з дзёсен праз празмернае ўжыванне снюса.

Акрамя анкалагічных захворванняў ротавай поласці (безумоўная «вяршыня» ўжывання снюса) навукоўцы вызначылі некалькі пабочных эфектаў для прафесійных спартсменаў:

- Павышэнне рызыкі траўмаў;

- Запаволенне зрошчвання пераломаў і гаення мяккіх тканін;

- Павышэнне рызыкі праблем з сэрцам;

- Павышэнне рызыкі захворвання на дыябет;

- Адмоўны ўплыў на фізічную форму;

- Пагаршэнне якасці сну і да т.п.

У Вялікабрытаніі (праблема масава распаўсюджана па ўсіх астравах) працягваюць адукацыйную працу для футбалістаў і гульцоў акадэмій аб шкодзе снюса і наступствах яго ўжывання, але пакуль працуе гэта не вельмі.