Унікум: як Аляксандр Усік размазаў Дзюбуа і ў трэці раз стаў абсалютам
Сусветная легенда з Украiны на гады наперад.
У ноч на 20 ліпеня ў Лондане, Вялікабрытанія, на арэне «Уэмблі» адбыўся трэці ў кар'еры 38-гадовага ўкраінца Аляксандра Усіка (24-0, 15 KO) паядынак за абсалютнае чэмпіёнства – супраць брытанскага цяпер ужо экс-чэмпіёна IBF 27-гадовага Даніэля Дзюбуа.
Супрацьстаянне, якое брытанскі бок прадаваў як звышпагрозe для ўкраінца, такім не аказалася. Усік знішчыў Дзюбуа яшчэ да сярэдзіны бою, накаўтаваўшы ў памятным для абодвух раундзе.
Праблемы для Усіка скончыліся на старце. А потым ён адправiў Дзюбуа ў накаўт
Папярэдняе супрацьстаянне Дзюбуа крыху збіла частку фанатаў з панталыку. У баі супраць Энтанi Джошуа адбылося хуткае трапленне, пасля чаго супернiк не сабраўся, а Дзюбуа задавіў. Аднак звычайна «Дынаміт» не стартуе занадта актыўна. Шмат джебаў – так. Актыўнасць на сярэдняй дыстанцыі – безумоўна. Але без татальнага прэсінгу і выціскання паветра з візаві.
Ніякага страшнага старту і неверагодных першых раўндаў цяпер не адбылося, хаця Дзюбуа спрабаваў з першых секунд кожнага раўнда злавіць апанента, кідаўся на яго, разлічваючы на эфект нечаканасці. Але вынік гэта дало часткова – і толькі ў першым раундзе. Там Дзюбуа некалькі разоў нядрэнна закрануў суперніка прамымі трапленнямі – джэбам і асабліва правым прамым.
У другой троххвілінцы гэтых трапленняў стала менш, а Усік крыху хутчэй перахапіў ініцыятыву ў атацы. У трэцяй украiнец узяўся за справу яшчэ хутчэй і яшчэ больш часу дыктаваў бокс на рынгу.
Дзюбуа не мог намацаць ні тэмп, ні апанента. Следаваў за ім, не вытрымліваў, кідаўся і атрымліваў контратаку. Адступаў, чакаў, каб контратакаваць жывот апанента аперкотам – патрапіў адзін раз ніжэй за пояс. Спрабаваў атрымаць правым бакавым або прамым – трапляў мінімальную колькасць разоў. Вынікова ціснуць – не ўдавалася. Адступаць і чакаць Усіка на сярэдняй – азначала прапускаць камбінацыйна.
А Аляксандр падладзіўся. Знайшоў дыстанцыю для атакi, момант для працы насустрач і стаў цягнуць на сябе візаві. Закрываўся ў куце, правакаваў і шукаў момант. Рабіў крок злева ад сябе – быццам бы пад ударную руку апанента, каб данесці сілавы.
Адсюль і прыйшоў канец. Стварылася ўражанне, што Даніэль не гарэў жаданнем паднімацца пасля першага накдаўна, але паслухаў кут. Праз некалькі секунд левы бакавы выбіў капу і канчатковае жаданне працягваць.
Усік накаўтаваў Дзюбуа ў 5-м раўндзе. Два гады таму брытанец ударыў украінца ніжэй за пояс у гэтым жа раундзе, а затым яго каманда зацягнула гісторыю пра нiбыта несправядлівасць, якая прывяла яго да гэтага ўдару.
Сімвалічна, ці не праўда?
Што далей?
Для Дзюбуа нічога не змянілася. Яго збіў фаварыт і той, хто яго ўжо перамагаў. На аўтсайдара асабліва не ставілі і любы яго поспех гіпербалізаваўся, а да паразы паставяцца як да нормы.
Вядома, паражэнне жорсткае. Накаўт, поўнае збіццё. У мінулы раз Дзюбуа забраў усяго адзін раўнд на запісках суддзяў. Цяпер прайграў усе.
Але Дзюбуа ў гэтым годзе 28. У яго наперадзе яшчэ шмат гадоў кар'еры, а такіх, як Усік, ён не сустрэне. Бо такіх няма.
Усік – першы ў гісторыі трохразовы абсалютны чэмпіён свету. Першы ў эпоху чатырох паясоў абсалютны і двухразовы абсалютны чэмпіён свету ў цяжкай вазе.
Ён можа рабіць усё, што заўгодна.
Чыста па-спартыўнаму, сустрэчы з Паркерам і Кабаелам могуць быць цікавыя. Рэванш з Ф'юры? Можа, калі гэтага захоча ўкраінец. Але брытанец жадае атрымаць бой за абсалютнае чэмпіёнства, нічога для гэтага не зрабіўшы, выкарыстоўваючы толькі сваё імя.
Дэрэк Чысора, Мозэс Ітаума. Гэта ўсё апазіцыя, якая не выбiрае Усiка – гэта ён будзе выбіраць яе.
Ён прыйшоў у хэвівейт як баксёр, які, маўляў, не зможа перамагчы больш-менш вялікага апанента, бо няма ўдару. А пойдзе найболей дамінантным байцом апошняга пакалення.