Думкі обывателя і аматара «Лідскага»

Апошнім часам сярод хакеістаў-футбалістаў можна заўважыць панскія закіды, якія прасочваюцца ў СМІ. Было жаданне нешта адказаць, але ў каментах нічога, акрамя таго, что ў Брэсце не лічыцца абразай не напішаш, а на пост не было часу. Праца, падпрацоўка, пошукі яшчэ адной, а на вячэру “Вечер в Брюгге”. Але пра свой больш чым васьмігадзінны працоўны дзень і ня меньш працоўныя суботы нават сорамна скардзіцца тым, хто выкладваецца на полі ўсе 90 хвілін, альбо выскоквае на лёд аж на некалькі чаргаванняў по 40 секунд.

Вы кажаце, зайздрасць? Так, не адмаўляю. Кажаце, “обыватели” радуюцца? Так, радуюсь. Але ёсць яшчэ і іншае. Зараз патлумачу.

Усе хакеісты-футбалісты пэўна параўноўваюць сваю з/п з іншымі чэмпіянатамі. Там яна, зразумела, вышэйшая. Але ж вось як гэта працуе. Там футбол і бізнес, і шоў, і свята. Людзі гатовы за яго плаціць грошы. Квіткі + атрыбутыка + ежа + напоі = прыбытак. Дзе шмат людзей, там шмат рэкламы, а гэта спонсарскія кантракты. Больш за тое, заўзятары гатовы нават па телебачанню глядзець спорт. А гэта прыбытак ад продажу правоў на тэлетрансляцыі. Плюс продаж гульцоў (і не ў салігорскі “Шахцёр”), прызавыя, ды дадатковыя прыбыткі, кшталту бараў, гатэляў і іншых у залежнасці ад фантазіі і мэнэджэрскай жылкі. Такім чынам, схема спартовага бізнесу выглядае так: гульцы робяць шоў -> гледачы плацяць за яго грошы і робяць прывабным для рэкламы -> клубы атрымліваюць прыбытак -> клубы размяркоўваюць прыбытак і плацяць з/п гульцам. Вам, айчынныя іграчышкі, гэта зразумела? Мэссі атрымлівае столькі грошай не таму, што ён нічога сабе хлопец, а таму, што прыцягвае нашмат больш фінансавых сродкаў. У нас гэтая схема працуе толькі чамусьці з канца. Адразу ж дайце грошай, не зважаючы на адсутнасць папярэдніх пунктаў. Адразу ж дайце грошай, якіх вы не прыцягваеце.

(Па-за скобкамі пакінем клубы-цацкі шэйхаў. Тут зразумела. Аднак, тэкст і на футбалёраў разлічан… А, неяк даўмеюцца)

У той жа час з/п хакеісты-футбалісты сапраўды атрымліваюць і не благую. Калі схема не працуе, то як гэта адбываецца? Адказ просты: з дзяржаўнага скарбу. Чулі ўжо, што і мінскае “Дынама” атрымлівае грошы ад зямельнага падатку. І гэты ж падатак, як кажуць, патапіў “Гомель”. Працуе гэта так: прадпрыемствы вінны краіне зямельны падатак, але яна адмаўляецца ад яго на карысць усялякіх клубаў. Ці наўпрост пінскі гарвыканкам дае грошы “Хвалі”, а брэсцкі гарвыканкам дае грошы “Дынама”. Яшчэ ёсць спонсарства. Гэта калі дзяржава прымушае дзяржаўныя прадпрыемствы даваць грошы дзяржаўным футбольным клубам. Нават БАТЭ будаваў стадыён за кошт скарбу вобласці.

Які з гэтага вынік? Усе хакеісты-футбалісты тыя ж самыя “государевы люди”, шо і мы, “обыватели”, большасць якіх працуе на дзяржпрадпрыемствах. І грошы яны атрымліваюць ад пераразмеркавання дзяржаўных сродкаў. Калі ставіцца да фінансаў па-гаспадарску, то яны павінны былі б накіроўвацца туды, дзе няма бізнесу, але ёсць карысць грамадству (у невытворчыя сферы). Напрыклад, настаўнікам і выхавацелям у садках, бо яны выхоўваюць і навучаюць дзетак. Напрыклад, дактарам, бо яны нас лякуюць. Напрыклад, пажарным, якія ратуюць людзей. Вам, чытачы, гэта не спадабаецца, але я прывяду ў прыклад і міліцыянтаў, якія не толькі збіваюць журналістаў і аматараў БЧБ, але ж і злодзеяў ловяць, гэтага нельга адмаўляць. Дарэчы, сярэдняя наведвальнасць раённай паліклінікі ў дзень злёгку у стане спаборнічаць з футбольнымі гульнямі. Дык чаму дзярпрацаўнікі, карысць ад якіх максімальная, зарабляюць у дзязясяткі разоў меньш, чым дзяржаўныя футбалісты-хакеісты, карысць ад якіх мінімальная? І ня трэба казаць пра рызыку для здароўя. Нават тыя, хто не займаецца фізічная працай, да 40 год маюць такі букет хранічных захворванняў ад нервовай васьмігадзіннай штодзённай працы, што вашыя бальныя каленкі смеху варты. Ды і верагоднасць акалечыцца на ўмоўным мазе нашмат вышэйшая, чым ва ўмоўным тарпеда.      

Вы не зарабляеце грошы, не прыносіце карысць грамадству, не рызыкуецце жыццём, дык за што вам плаціць такія вялізныя грошы?

На мой погляд, высокія, па беларускіх мерках, з/п хакеістаў-футбалістаў абумоўлены толькі тым, што простыя грамадзяне, нажаль, не маюць сродкаў уплыву на размеркаванне дзяржаўных, то бок сваіх, грошай. І ідуць яны на абы што ў гэтай краіне, дзе ўсё наадварот.

Мне, обывателю, не падабаецца, калі 13% ад маёй з/п і 20% ад маіх выдаткаў адбіраюць і пераразмяркоўваюць іграчышкам. Бо працую я, а сушы з віном жаруць яны з жонкамі. Бо працую я, а сэлфі на выспах робяць яны. Ды яшчэ дазваляюць сабе з такой пагардай ставіцца да мяне.