Баскаў, падобны да чалавека, стаў сенатарам. Вось чаму за беларусаў так радасна

Алег Гаруновіч – пра супермэна ад беларускага спорту.

На фоне прызначэння сенатарам Дзмітрыя Баскава мяне хвалюе адно пытанне: а як жа яго цёзка Шакута? На Плошчы Перамен у лістападзе мінулага года падобная да яго асоба шчыравала нават больш, а штосьці нічога не чуваць. Ніякай федэрацыі да гэтага часу не ўзначаліў, хаця відавочна, што чалавек з вялізным патэнцыялам. Але няма справядлівасці ў нашай сацыяльна арыентаванай дзяржаве нават сярод тых, хто гэтую справядлівасць забяспечвае.

Паглядзіш чарговы зліў ад былых сілавікоў пра цяперашніх – і падае настрой. Проста страчваеш веру ў чалавецтва. Ну, самі судзіце: фальсіфікацыяй доказаў, каб звінаваціць простых беларусаў у пратэстных праявах (ну там прыдумляюць непадпарадкаванне, самі вывешваюць сцягі на балконах), займаюцца прадстаўнікі розных структур, якія абараняюць права Лукашэнкі на неабмежаваную ўладу, а прэміі галоўным чынам атрымоўваюць у ГУБАЗіК. Вось і Шакуце час пачухаць патыліцу, узгадаць пра свой афіцэрскі і байцоўскі гонар.

Праўда, у нас не прынята так наўпрост казаць, што на Плошчы Перамен свае справы, што скончылiся смерцю Рамана Бандарэнкі, праварочвалі менавіта Баскаў і Шакута. Не, правільна казаць, там былі «людзі, падобныя да Баскава і Шакуты». Мы ж чакаем, калі Генеральная пракуратура разбярэцца ў справе, якая знаходзіцца на кантроле ў таго, хто прызначае сенатараў. Мама Бандарэнкі ўжо некалькі месяцаў не мае аніякіх навін ад тых, хто вядзе расследаванне. Сказалі, што калі навіны будуць – абавязкова паведамяць. Ну вось вам і навіна: Баскаў – сенатар.

Хаця я і тут бы выкарыстоўваў больш асцярожную фармулёўку: Баскаў, падобны да чалавека, прызначаны сенатарам. Вельмі прашу папярэдні сказ чытаць і трактаваць правільна. Я не кажу, што Баскаў – нелюдзь. Наадварот, я кажу, што Баскаў – суперчалавек, які толькі прыкідваецца звычайным чалавекам і таму да яго вельмі падобны. Гэта адзінае вернае тлумачэнне, іншыя версіі не прымаюцца.

Але нас не падманеш, праўда прарвалася на паверхню, а маска пасрэднасці, якую спадар Баскаў насіў падчас спартыўнай кар’еры – упэўнены, ён мог іграць куды лепш, але па нейкіх прычынах не хацеў высоўвацца, – адкінутая ў бок. І зараз мы бачым бездакорны выгляд, надзвычайную бізнес-хватку, уменне выкручвацца з самых складаных сітуацый. Ён ратаваў краіну ў самыя напружаныя часы, не шкадаваў ні свайго здароўя, ні здароўя іншых. Далібог, нават Джэймс Бонд не змог бы лепей.

Баскаў – адзін з тых, хто прытрымліваецца прынцыпу «спорт па-за палітыкай». І, як мы бачым, гэты прынцып папулярны сярод не толькі хакеістаў, але і футбалістаў, якія выступаюць за зборную Беларусі і нахрапіста адстойваюць сваё права на маўчанне. Гэту філасофію, як мне падаецца, неабходна развіваць:

Спорт па-за соцыумам

Спорт па-за эканомікай

Спорт па-за сумленнем

Варта пачаць прытрымлівацца гэтых прынцыпаў – і Беларусь застогне пад цяжарам медалёў. Не трэба звяртаць увагi на балельшчыкаў. Не трэба думаць пра грошы. Не трэба ўключаць мазгі, калі сэрца сціскаецца ад жаху. Ну і, канешне, не трэба лезьці ў палітыку. Хаця менавіта за сваю апалітычнасць спадар Баскаў несправядліва пацярпеў ад Міжнароднай федэрацыі хакея, вось жа парадокс. Але што возьмеш з «мелкатраўчатых мярзотнікаў»?

За простых грамадзян Беларусі, не надзеленых суперздольнасцямі – а такіх у нас усё ж такі большасць, – пасля прызначэння Баскава ў Савет Рэспублікі можна толькі парадавацца. Мы ў чарговы раз пераканаліся, што беларусы сваіх не кідаюць, як бы нi складваліся абставіны. Далі па лбе за мяжой – падулі ў азадак дома. Разам да канца! Красаўцы! Так і працуе карма. Чырвона-зялёны значок вельмі пасуе Баскаву – як Азаронку медаль «За адвагу».

Плюс у Савеце Рэспублікі паболела спартыўных экспертаў. Сенатаркам Капуцкай і Рунец цяпер будзе з кім абмеркаваць Ціманоўскую. Іх хакейны досвед таксама павінен узрасці. Таму не выключаю, што наш спорт чакаюць прарыўныя ідэі. Пачаць можна з простага – партрэт Дзмітрыя Юр’евіча ў кожнай хакейнай школе, каб не было ніякага «Баскава ў аўтазак!»

Радасна і за матулю Рамана Бандарэнкі. Або вы думаеце, што сенатар Баскаў (цяпер пішыце пра гэтую асобу выключна з павагай, бо на яе старонцы ў «Вікіпедыі» з’явіцца азначэнне «дзяржаўны дзеяч») праігнаруе справу, да якой прыплятаюць «чалавека, падобнага да Баскава»? Такое немагчыма уявіць.

Свой прарыў у стратасферу Баскаў пачынаў як саманазваны сын Аляксандра Лукашэнкі і дарос да звання яго сябра. Суперлюдзей з крыштальным сумленнем цягне адзін да аднаго – па іх больш за ўсё і б’юць.

Але галоўнае, каб яны нікога не білі. Вып’ем «Масандры» за гэтых хлопцаў!