Ганчарэнку бракуе ў зборнай драйву – а чым ён увогуле там займаецца?
Ідэальна ўвайшоў у сістэму.
6 студзеня 2026 года Віктар Ганчарэнка быў афіцыйна прызначаны галоўным трэнерам зборнай Беларусі. А праз чатыры месяцы заявіў, што яму «бракуе драйву», бо «няма штодзённай працы». Потым дадаткова патлумачыў: «У клубе – штодзённая праца. Трэнінг, кароткае чаканне матча – калі прывыкнеш, гэтага не хапае. А тут у асноўным прагляд гульцоў».
Аднак коўч адзначыўся не толькі гэтым. Напрыклад, ён выдатна ўпісаўся ў рэжымную сістэму. А вось пра непасрэдна футбольныя справы чуваць не так шмат. Чым жа займаецца Ганчарэнка на пасадзе?
Ад пачатку працы трэнер сапраўды наведвае шмат беларускага футбола. Напрыклад, ужо праз тыдзень пасля прызначэння быў заўважаны на спарынгу МЛ і БАТЭ. Потым быў і на іншых «таварняках». У выніку сказаў, што не бачыць ніякага сэнсу ў зборах выключна ў межах краіны – па сутнасці, папракнуў «мінспорту», бо праз той беларускія клубы не выязджаюць за мяжу ў міжсезонне. Сам Ганчарэнка, дарэчы, выбіраўся – у канцы лютага з’явіўся ў ААЭ і паглядзеў матч свайго былога клуба, расійскага ЦСКА. Брамнік Ігар Акінфееў зрабіў фота з трэнерам, якога аднёс да «сборной Белоруссии».
З пачаткам сезона Ганчарэнка не знік з трыбун – рэгулярна адзначаецца ў розных гарадах побач з памочнікам Аляксандрам Ермаковічам. А на нядаўнім фінале Кубка яшчэ і выступіў экспертам дзяржТБ у перапынку.
Былы намеснік Капскага сеў на фінале Кубка асобна ад босса БАТЭ — затое з Ганчарэнкам
Да таго прыходзіў на рэжымнае тэлебачанне і як госць вялікай праграмы «На мяжы фолу». А яшчэ можна бачыць трэнера ў рэкламных роліках. На пачатку лютага ён падпісаў кантракт з галоўным партнёрам АБФФ – букмекерскай канторай Betera. У межах супрацы трэнер чамусьці стаў тварам часопіса налепак па вышэйшай лізе, у якой не працуе, пару разоў быў «экспертам» на матчах турніру, а яшчэ заявіў, што цяпер канспекты, маўляў, вядзе не ў сшытках, а ў камп’ютары – у спонсара быў «экачэлендж». «Задумваліся, колькі паперы мы трацім штодзень? Напэўна, вельмі шмат», – пачаў сваю прамову трэнер у ультратэхналагічным 2026 годзе.
Непасрэдна са зборнай, як вядома, Ганчарэнка выгуляў гасцявыя «таварнякі» з Кіпрам і Арменіяй, за што яму належала каля 5 тысяч долараў прэміі. Пасля першага збору казаў, што было «складанавата – тое, што спрабуем змясціць у тыдзень, у клубным футболе можна расцягнуць на больш працяглы час».
Да таго трэнер, разважаючы пра эмоцыі футбола, заявіў, што, «напэўна, у першую чаргу трэба» спяваць з камандай рэжымны гімн, згадаўшы, што «ў пакоі тэорыі вісіць вельмі вялікі плакат» з тэкстам. У выніку зборная, якая раней не вызначалася стараннасцю на перадматчавым шыхтаванні, сапраўды заспявала.
Валерый Ісаеў: «Убачыў адну навізну ў зборнай Беларусі — гульцы і ўся лаўка заспявалі гімн»
І гэта не адзінае сведчанне, што Ганчарэнка камфортна пачуваецца ў рэжыме. Трэнер, які дазваляў сабе жарт над несістэмнай грамадзянскай пазіцыяй Іллі Шкурына, ужо паўдзельнічаў у шэрагу актыўнасцяў ад лукашыстаў. У цырымоніі адкрыцця ЧБ у Мазыры, дзе паставілі пафас вышэй за стан поля, разам з мясцовымі чыноўнікамі націскаў на кнопку, запускаючы чырвона-зялёны салют.
У красавіку выступіў у штаб-кватэры лукашэнкаўскага алімпійскага камітэта з дакладам на грувасткую тэму «Ці ты ідзеш наперад, ці коцішся ўніз. Лепшая гісторыя трэнера, які ўчора быў спартсменам» (кар’еру футбаліста коўч скончыў больш за 20 гадоў таму). Ну а ў траўні разам з кіраўніком федэрацыі футбола Яўгенам Булойчыкам дакладваў ужо кіраўніку рэжымнага «кабміна» Аляксандру Турчыну – прычым са слоў Булойчыка вынікала, што гэта яны самі напрасіліся да чынушы, а не наадварот.
Паспеў Ганчарэнка і ў Расію – 13 траўня ў Санкт-Пецярбургу выступіў з лекцыяй пра юнацкі футбол. Хаця сам прызнаў, што ў асноўным сочыць за гульнямі дарослых каманд, а за падлеткамі – калі паспее. І нядаўна на пытанне, ці сочыць за маладымі гульцамі за мяжой з прыцэлам на зборную, адказаў, што ёсць «шырокі спіс, асабліва ў Польшчы, але гэта розныя ўзросты» – а яму трэба думаць пра тое, што тут і цяпер, і адбіраць гатовых ужо сёння. Праўда, такая пазіцыя не перашкодзіла на далёкую перспектыву злятаць у Іспанію да самага яркага беларускага таленту, 14-гадовага Аляксея Маёрава з сістэмы «Рэала».
Бацька беларуса-вундеркінда з «Рэала»: «Быў час, што мы літаральна стаялі на каленях»
Пры гэтым Ганчарэнка падтрымаў змякчэнне ліміту на легіянераў, уведзенае ў ЧБ-2026, з аргументам, што «наша задача – выхаваць добрых футбалістаў», а гэтаму прыцягненне легіянераў «годнага ўзроўню», маўляў, не перашкаджае, а толькі спрыяе. Аднак, згодна з іншай цытатай трэнера, у зборнай Беларусі ўжо ёсць добрыя выканаўцы: «Нашы футбалісты бягуць з такой жа хуткасцю, як вядучыя футбалісты еўрапейскага футбола, гэтак жа добра валодаюць мячом, таксама нядрэнна навучаныя тактычна. Усё пытанне ў тым, каб не забіваць сабе ў галаву, што мы чагосьці не можам. Наша задача – убіць сабе, што можам усё».
Не зусім зразумела, ці займаецца Ганчарэнка чымсьці ў менеджарскім плане. Ён прызнаваўся, што спрабаваў дамовіцца з нейкім клубам для Віталя Лісаковіча, але не атрымалася, і толькі спадзяецца «вырашыць сітуацыю» з Іванам Ціхаміравым, якога пасля дэбюту за зборную адправілі ў рэжымную армію.
Бернд Штанге ў свой час паспяваў натхняць футбалістаў, матываваў іх да развіцця. Што да намаганняў беларускага спецыяліста ў гэтым кірунку – нічога не чуваць.
У сакавіку кіраўнік АБФФ Булойчык заяўляў, што «да Ганчарэнкі прыйшла больш як палова трэнераў вышэйшай лігі». Здавалася, што ім коўч зборнай выкладаў нейкія думкі наконт цікавых яму футбалістаў, іх выкарыстання і развіцця: усё ж такі каманда базуецца на гульцах ЧБ, у яе стаіць задача выхаду на Еўра, што выглядае як нагода сістэматызаваць намаганні з клубнымі штабамі. Аднак у сярэдзіне траўня Ганчарэнка заявіў, што ў яго «ёсць задача знайсці гульцоў у цэнтральную зону» – а з гэтым праблема, бо большасць каманд ЧБ дзейнічаюць з упорам на флангі. Таму коўч публічна пажадаў «шматлікім трэнерам больш смелай гульні менавіта праз цэнтр». Вось і думайце: чамусьці не сказаў пра гэта ў асабістых размовах ці размовы на гэтую тэму былі, але не дапамаглі?
Акрамя іншага, за час працы ў зборнай Ганчарэнка паспеў прызнаць сябе падабцаснікам і даць важную параду: «Заўсёды трэба знаходзіць час на нейкае прыемнае гультайства». Дык што тады скардзіцца на адсутнасць драйву – вось ён, гатовы спосаб правесці вызваленыя дні!
Іншыя пасты карыстальніка
