У подпісу блога Бундэсліга пазначана як самая непрадказальная ліга ў Еўропе. Каб даказаць гэта, пасля 15 тураў Барусія з Дортмунда ідзе ў зоне вылета.

Перад пачаткам сезона здавалася, што чорна-жоўтыя — найбольш верагодны прэтэндэнт на барацьбу з Мюнхенам. Перамога 2:0 у суперкубку (хоць гэта і быў матч далёка не лепшых складаў) была таму доказам. Дык што пайшло не так у Дортмундзе?

Эмацыйны футбол

Важнымі рысамі ранейшай Барусіі былі яе маладосць, палкасць, смеласць і нават некаторая безадказнасць. Яны выйгравалі матчы не за кошт вопыта пераможцаў, а за кошт энергіі. Існаваць у такім рэжыме доўга немагчыма — і вось маладосць прайшла, азарт спаў, дзеці пайшлі ў школу, рукі апусціліся.

Часткова сваю ролю ў гэтым адыграла бездакорнасць Баварыі. Цяжка біцца з усіх сіл і разумець, што ты ў лепшым выпадку будзеш другім. Адсюль і адносныя поспехі ў Лізе чэмпіёнаў. Там ёсць за што змагацца, ёсць што даказваць, і шансы на выніковы поспех ёсць да апошняга матча.

Ройс

Калі не працуе ў каманды, надзея пераходзіць на лідараў. Здольных цягнуць за сабой усю каманду наверх. Таленавітых, тэхнічных футбалістаў, якія могуць выратаваць матч адным ударам. Дастаткова самаўпэўненых, каб браць гульню на сябе. Карацей, дакладна такіх, як Марка Ройс.

За гэты сезон Ройс паспеў атрымаць 3 розныя траўмы і прапусціць 7 з 14 матчаў Бундэслігі. Яшчэ з-за адной траўмы Марка прапусціў чэмпіянат свету і частку падрыхтоўкі да сезона. Кожны раз здавалася, што вось яшчэ крыху, яшчэ пару матчаў — і ён разгуляецца, і справа пойдзе. Але замест гэтага — новае пашкоджанне.

Наўрадці дапамагае гуляць як Ройсу, так і ўсёй камандзе, гісторыя з адносна невялікім выкупным коштам, прапісаным у кантракце: 25-30 мільёнаў еўра — і Ройс можа пакінуць Дортмунд ужо ў студзені. За такія грошы, па чутках, сярод зацікаўленых практычна ўсе вялікія клубы Еўропы ад Арсенала да Ювентуса. Баварыя, канешне ж, таксама сярод іх.

Рэалізацыя

Барусіі заўсёды патрабалавася шмат момантаў, каб забіць адзін гол.

Па сярэдняй колькасці ўдараў за матч Барусія з лічбай 17 — трэцяя ў лізе (больш у Байера і Баварыі) і сёмая сярод топ-5 еўрапейскіх чэмпіянатаў. Калі звяртацца да якасці гэтых удараў, то рэзультаты адразу крыху падаюць: так, у створ за матч трапляе крыху больш за 5, і гэта ўжо пяты рэзультат у Германіі. Таксама па дадзеных Opta дортмундцы на чацвёртым месцы ў Бундэслізе па колькасці створаных шансаў.

Усё гэта даволі дзіўна для каманды, істотна менш за якую забівае толькі Гамбург.

Персанальна горш за ўсё з галамі справы ідуць у Мхітарана. Яго 33 удары па варотах — другі паказчык у камандзе, але ніводны з гэтых удараў галом не скончыўся. Упэўненасці не хапае, і часамі здаецца, што перад кожным ударам Мхітаран узгадвае пустыя вароты Рэала.

З іншага боку, рэалізацыя каманд, якія гуляюць супраць Барусіі, ўражвае. Каб забіць у вароты дортмундцаў, дастаткова ўдарыць 6 разоў, на адзін жа гол у іншыя вароты даводзіцца 16 удараў.

Левандоўскі і новыя футбалісты

Вось каму магло хапіць і паўмоманта для гола. Левандоўскі актыўна ўдзельнічаў (гол альбо пас) у 39% галоў Барусіі ў мінулым сезоне. Ніхто з верагодных замен пакуль нават не паказаў дастатковага патэнцыялу стаць асноўным нападаючым моцнай каманды Бундэслігі.

Імобіле няблага выглядаў у Лізе чэмпіёнаў, у матчах дзе супернікі дазвалялі контратакаваць. Але у матчах Бундэслігі, дзе каманды ўжо добра ведаюць, як бяжыць у контратаку Барусія і чаму ёй гэтага нельга дазваляць, Чыра гуляе блякла.

Рамас больш падыходзіць для пазіцыйных атак, толькі яму не хапае класа. У яго быў усяго адзін сапраўды выдатны сезон у Герце — апошні. Яму ўжо 28, і чакаць ад яго нейкай супергульні даволі дзіўна.

Кагава — пакуль толькі цень папярэдняга дортмундскага Кагавы. Такія вяртанні часцей за ўсё ні чым добрым не скончваюцца, але Клоп любіць сваіх футбалістаў, так што ў Кагавы, прынамсі, будзе час адагрэцца.

Нявымушаныя памылкі

Абарона Барусіі ўвогуле праводзіць жудасны сезон, але колькасць недарэчных і неабавязковых памылак на пустым месцы б’е усе рэкорды. Прывозу можна чакаць ад любога з абаронцаў. Вось некалькі прыкладаў: Дурм, Шмельцэр, Гінтэр і Вайдэнфелер і гэтак далей.

Справа тут, напэўна, у той жа адсутнасці ўпэўненасці.

Тактычныя пошукі Клопа

Паспяховыя 4-2-3-1 Барусіі даволі моцна залежаць ад апошняй адзінкі. Цэнтральны нападаючы выконвае вялікі аб’ём працы, ён павінен добра ўмець больш ці менш усё. Працэс пошуку новых варыянтаў пабудовы гульні Клоп пачаў яшчэ ў мінулым сезоне. Са стратай Левандоўскага знайсці што-небудзь новае стала крытычнай неабходнасцю.

І Клоп спрабуе. Спрабуе з адным ці двума апорнікамі. Спрабуе з другім нападаючым. Спрабуе з ялінкай, без флангавых футбалістаў.

Толькі нічога з гэтага пакуль не запрацавала, і ўсё яшчэ невядома, як Барусія будзе гуляць кожны наступны матч.

Удача

Многія з гэтых пунктаў можна аднесці да банальнай няўдачы. І траўм зашмат, і ў штангі і перакладзіны трапілі ажно 7 разоў, а ў вароты толькі 15, і ў супернікаў залятае больш, чым трэба. Гульня Барусіі наўрадці адпавядае таму месцу, якое яны займаюць.

Вось толькі перачакаць гэты перыяд, пакуль няма фартуны, будзе недастаткова. Многія праблемы самі па сабе не знікнуць. Тым цікавей будзе назіраць — і даведацца, ці здольны Клоп, напрыклад, выцягваць з крызісу каманду, разам з якой ён туды і трапіў.

Фото: REUTERS/Ralph Orlowski, Ina Fassbender, Michael Dalder