Дыктар гомельскага стадыёна «Цэнтральны» Юрый Крышнеў распавёў пра сваю сувязь з футболам, як трапіў на працу дыктара, а таксама падзяліўся пачуццямі, якія адчувае падчас гульні роднай каманды.— Як вы былі злучаны з футболам, калі былі?— Пачну з таго, што займаўся футболам толькі на аматарскім узроўні. У дзяцінстве і юнацтве захапляўся самымі разнастайнымі рэчамі — і спортам, і музыкай, і гісторыяй. Што цікава, усе гэтыя захапленні так і засталіся хобі, а прафесійная мая кар’ера з імі не звязана. І ўсё ж футбол нават сярод хобі стаяў і стаіць паасобку. Акрамя таго, што з сакавіка па лістапад увесь наш двор бесперапынна змагаўся ў футбольных баталіях, мы з самага дзяцінства з паплечнікамі не прапускалі, бадай, аніводнага футбольнага тэлевізійнага рэпартажу, займаліся футбольнай статыстыкай. Паасобку стаяць дзіцячыя ўражанні ад паходаў на тагачасны «Гомсельмаш». У той час лічылася гонарам вярнуць з броўкі мяч у гульню для падачы вуглавога або ўкіду з аўта Анатолю Панцялееву, Ігару Фралову або Леаніду Кучуку… Маімі футбольнымі кумірамі таго часу, як і ў аднагодкаў, былі выдатныя беларускія футбалісты Сяргей Гоцманаў і Сяргей Алейнікаў. Яны былі сама дасканаласць! І канешне, незабыўны голас нябачнага класіка беларускай спартыўнай лексікі — Уладзіміра Навіцкага.— Хто прапанаваў каментаваць матчы?— Фактычна, прапановай з’явіўся той покліч, які ўзнік на форуме «Зялёна-белыя старонкі» газеты «Прэсбол». Раней я праз прэсу даведаўся пра тое, што пытанне па беларускамоўнаму дыктару не аднойчы ўздымалася прыхільнікамі клуба. Калі ж са слоў дырэктара клуба Яўгена Пабалаўца стала відавочна, што станоўчае вырашэнне пытання цалкам залежыць ад таго, ці знойдзецца канкрэтная кандыдатура, назаўтра набраў тэлефонны нумар клуба і дамовіўся аб сустрэчы.— Чулі ўжо водгукі пра сваю працу? Ці прысутнічае пачуццё гонару?— Бачыў водгукі на форуме і вынікі апытальніка на старонке афіцыйнай групы клуба «У кантакце». Безумоўна, мне прыемна, што большасць водгукаў — станоўчыя. Дзякуй усім за гэта. Хаця, па маіх асабістых уражаннях, я не раблю нічога незвычайнага — проста адказна падыходжу да справы і шчыра перадаю стадыёну ўласныя эмоцыі, якія ўзнікаюць падчас гульні. Дапамагаюць мне ўлюбёнасць у футбол і, у прыватнасці, у каманду роднага горада, а таксама шматгадовы стаж футбольнага заўзятара. Ведаеце, як стадыённы дыктар я яшчэ не апынаўся ў становішчы, калі б любімая каманда саступала па ходу гульні… Магчыма, гэта і будуць тыя моманты, у якія голас можа выдаць мае нерваванні. Будзем спадзявацца, што падставы для праверкі гэтага «эфекта» цяперашні сезон не прапануе.— Чым для вас з'яўляецца гэта праца? Проста хобі ці папулярызацыя мовы?— Складана адказаць адназначна… Мне не зусім даспадобы слова «праца» ў гэтым пытанні. Праца для мяне — гэта аўтаматызацыя, праграмаванне, вымярэнні, адміністрацыйная дзейнасцьJ. Уласна кажучы, футбол для мяне, канешне, хобі. Толькі хобі такое, без якога існаваць немагчыма! Мне проста прыемна быць карысным камандзе, прыемна імкнуцца набліжаць атмасферу на нашым «Цэнтральным» да лепшых вядомых мне ўзораў. Дарэчы, у гэтым напрамку ў мяне і маіх калег яшчэ шмат ёсць задумак, буду імкнуцца прапаноўваць іх дырэкцыі клуба і стадыёна.Наконт беларускай мовы: паколькі я з шанаваннем стаўлюся да гісторыі і культуры сваёй Радзімы, амаль заўсёды карыстаюся беларускай мовай. Не так даўно ўбачыў на гэтую тэму слушнае выказванне намесніка міністра культуры Тадэўша Стружэцкага: «Беларусь без беларускай мовы існаваць не можа». Думаю, што наша грамадства ў большасці сваёй таксама з цягам часу абавязкова прыйдзе да такой самай высновы. У прыватнасці, мне было прыемна чуць «зарады» на роднай мове з нашага фан-сектару ў гульні з жодзінцамі.— Няма жадання паспрабаваць сябе на матчы зборнай і наогул на больш высокім узроўні?— Ведаеце, мая мэта і адначасова мара — гэта зрабіць так, каб кожная наступная гульня футбольнага клуба «Гомель» на «Цэнтральным» – гэта і быў той самы «больш высокі ўзровень». Бясспрэчна, залежыць гэта пераважным чынам ад трэнерскага штабу і футбалістаў. Але думаю, што кожны з нас, заўзятараў «зялёна-белых», з супрацоўнікаў стадыёна, у стане прапанаваць і здзейсніць пэўны крок у гэтым накірунку. А што датычыцца гульняў нашай зборнай, заўзятарам якой я, канешне, з’яўляюся, — калі сумленна, то вашае пытанне гучыць як фантастыка. Але, як кажуць, у жыцці ўсё можа здарыцца, — перадае словы Крышнева афіцыйны сайт «Гомеля».

Автор: Алексей Мойсейчук

Источник: Tribuna.com