Ралі Фафэ, ды не тое. І гравійнае, а не асфальтавае, і перамог на ім у гэтым годзе Андрэас Мікельсэн

Фота: fiaerc.com

Другі запар поспех у Партугаліі амаль зрабіў Андрэаса Мікельсэна новым чэмпіёнам Еўропы па ралі. Хоць на самой справе барацьба ў ERC пакуль не скончаная.

Ралі Фафэ, што прайшло ў мінулыя выхадныя, адрознівалася ад мінулагодняга. Тое было асфальтавым, барацьба за тытул напярэдадні яго была ў самым разгары, дый прэтэндэнтаў на яго было некалькі. Цяпер жа Мікельсэн прыбыў на кантынентальную частку Патругаліі з яе Азорскіх выспаў, дзе атрымаў першую ў сезоне перамогу, у якасці адзінага і амаль што неаспрэчнага лідара. Таму задача яго была простай: не нарабіць глупстваў і набраць ачкі.

Дані Сорда – госць з чэмпіянату свету, дзе Мікельсэн таксама выступае і нават лідзіруе зараз у катэгорыі WRC2, для нарвежца пагрозы не ўяўляў, так што яму Андрэас саступіў у суботу лідарства з лёгкім сэрцам. І тое ненадоўга, як хутка выявілася. Праблемы ў іспанца пачаліся на пятым спецучастку, дзе ён злавіў пракол, а на апошнім кіламетры восьмага допа (апошняга з суботніх) ён зляцеў з трасы праз паломку рулявога кіравання яго Hyundai i20 R5 і сышоў з дыстанцыі – аўтамабіль быў разбіты.

Пасля гэтага лідарства вярнулася да Мікельсэна, перашкодзіць перамагчы якому мог толькі расіянін Аляксей Лук’янюк – двухразовы і пакуль што афіцыйна дзейсны чэмпіён еўрапейскага ралійнага першынства. Ды толькі Лукас і так практычна страціў шанцы абараніць тытул, і нават перамога не дапамагла б яму выправіць становішча, а ў нядзелю яго таксама насціглі механічныя праблемы – на яго Citroën C3 Rally2 шарнір роўных вуглавых хуткасцей (ШРУС, калі скарочана і па-руску) правага пярэдняга кола.

У выніку Алексей сам апынуўся пад прэсінгам з боку мясцовага гоншчыка Армінду Араужу, які, як і Мікельсэн, выступае на Škoda Fabia Rally2 Evo. Але партугалец дагнаць і абагнаць расіяніна не паспеў, фінішаваўшы трэцім. Лук’янюк заняў другое месца, адстаўшы на фінішы ад Мікельсэна болей чым на дзве хвіліны.

Андрэас за два этапы да фінішу сезону ERC лідзіруе ў асабістым заліку са 176 ачкамі, аднак Міка Марчык, які на ралі Фафэ заняў толькі дзявятае месца, тэарэтычна яшчэ можа абагнаць нарвежца, якому ён, займаючы другую пазіцыю, саступае 71 ачко. Хоць, канечне, яму, як і Эфрэну Ларэне, які мае 102 балы і замыкае першую тройку, проста дзвюх перамог будзе для гэтага замала. Затое ў Toksport WRT камандны залік амаль выйгралі – у іх 370 ачкоў супраць 297 у калектыву Rallye Team Spain, які займае другую пазіцыю. На трэцяй са 119 баламі пакуль што размяшчаецца Orlen Team.

Канчаткова вырашыць усе турнірныя задачы ў еўрапейскім чэмпіянаце Мікельсэн зможа ўжо на наступным ралі Вугоршчыны, што пройдзе 22-24 кастрычніка. І лепей бы яму гэта зрабіць, таму што фіналы ERC і WRC на Канарскіх выспах і ў Монцы адпаведна пройдуць у адзін уік-энд – 18-21 лістапада, і перад Андрэасам можа паўстаць няпросты выбар.