У «Дняпры» ў Кірыленкі атрымліваецца, а Карпіцкі валіцца. Даведаліся, што на гэта можа ўплываць
Сям’я, псіхалогія, асаблівыя дачыненні.
У сярэдзіне сакавіка старшыня «Дняпра» Аляксандр Мароз агучыў задачу каманды на сезон-2026: не проста замацавацца ў Д1, а фінішаваць у топ-8. Пакуль з гэтым планам праблемы: усяго адна перамога ў 10 турах і 14-е месца, прычым з такой жа колькасцю пунктаў, што і ў «Баранавічаў», якія знаходзяцца радком ніжэй ужо непасрэдна ў зоне вылету. Да запаветнай восьмай пазіцыі – шэсць балаў.
Увогуле, каманда пакуль выглядае непераканаўча, а магло быць яшчэ горш, каб не Кірыл Кірыленка. У аднаго з галоўных непасед беларускага футбола чарговая светлая паласа, хаця мінулы год, па вялікім рахунку, у футбольным плане быў правальным: нібыта някепска пачаў у дзяржынскім «Арсенале» (за 6 матчаў зрабіў 3+1), але потым здзьмуўся. Паехаў на заробкі ў малдаўскі «Зімбру» – і амаль адразу адтуль уцёк, спаслаўшыся на праблемы са здароўем (мясцовыя СМІ пісалі пра нежаданне працаваць). Далей прыняла «Славія», але там усяго пару разоў выпусцілі на поле – і супраца датэрмінова спынілася.
«Дняпро» стаў для 25-гадовага вінгера 13-й камандай у кар’еры. Агенту Аляксандру Перэпечку давялося вельмі пастарацца, каб пераканаць кіраўніцтва магілёўцаў даць кантракт няўжыўнаму кліенту, які неаднаразова канфліктаваў у папярэдніх калектывах як з партнёрамі, так і з трэнерамі. На руку адыграла тое, што новы галоўны «Дняпра» Станіслаў Сувораў шукаў універсала, здольнага закрыць абодва флангі. Кірыленку падпісалі, хоць за міжсезонне ён не набраў ніводнага пункта. Праўда, і заробак прапанавалі сціплы – 4 тысячы рублёў да выліку падаткаў.
За дзесяць тураў чэмпіянату-2026 «Дняпро» забіў усяго дзевяць мячоў, з іх чатыры – на рахунку Кірыленкі. Ён – найлепшы снайпер калектыву на сёння. Акрамя гэтага мае адзін асіст. Футбаліст паўдзельнічаў ва ўсіх матчах, з якіх чатыры правёў поўнасцю, атрымаў чатыры жоўтыя карткі (праз гэта прапусціць наступную гульню). У красавіку заўзятары магілёўцаў прызналі яго найлепшым у камандзе.
Як сцвярджаюць нашы крыніцы, пасля падпісання Сувораў неаднаразова прыватна размаўляў з падапечным, каб зразумець прыроду яго ўпартага характару. Кірыленка прызнаўся, што не любіць, калі на яго ціснуць, а вось пры даверы абяцаў максімальна выкладвацца і паводзіць сябе без фокусаў.
Галоўны ўлічыў гэта. Амаль на кожным трэнінгу ён даваў зразумець Кірыленку, што разлічвае на яго як на лідара. Гэта натхняла гульца. Той, як кажуць нашы крыніцы, займаўся з утрая большай энергіяй – і гэта адбілася на статыстыцы.
Вядома, заўвагі ў Суворава таксама ёсць, у тым ліку пасля матчаў, але іх ён агучвае ў спакойным рэчышчы, намагаючыся максімальна падрабязна патлумачыць футбалісту, чаго ад яго хоча.
Важна і тое, што ў Магілёве Кірыленка жыве з жонкай і маленькай дачкой у кватэры, якую даў клуб. Падаецца, такое суседства ідзе на карысць: паўабаронца прыязджае на трэнінгі заўсёды ў гуморы, а пасля спяшаецца да сваіх. Падаецца, сям’я дае спартсмену нямала станоўчых эмоцый.
Аднак ёсць у «Дняпры» і антыпод Кірыленкі – футбаліст, у якога не атрымліваецца і які прэтэндуе на званне расчаравання старту сезона. 22-гадовага форварда Ягора Карпіцкага галоўны трэнер клікаў у «Дняпро» асабіста – той прыйшоў у арэнду з расійскіх «Крылаў Саветаў». Гэтыя двое знаёмыя яшчэ з часоў, калі абодва былі ў структуры салiгорскага «Шахцёра». Карпіцкі гуляў пры Сувораве і ў дублі, і ў першай камандзе. Трэнер клікаў футбаліста ў Магілёў, падкрэсліваючы, што разлічвае на яго як на лідара.
Аднак пакуль Карпіцкі не ззяе. Нягледзячы на тое, што ў дзевяці турах (прапусціў толькі першы) выходзіў у аснове, пакуль мае ўсяго тры балы па «гол + пас» (1+2). Прычым 1+1 удалося зрабіць супраць «Белшыны» – аднаго з галоўных аўтсайдараў чэмпіянату.
Колькі дзён таму Сувораў публічна заявіў, што незадаволены Карпіцкім. Праўда, нашыя крыніцы сцвярджаюць, што гэтая крытыка не сведчыць пра тое, што цёплае стаўленне трэнера да футбаліста змянілася. Хутчэй, гэта проста спроба ўзбадзёрыць.
Як выказаўся адзін з суразмоўцаў «Трыбуны», Сувораў верыць у Карпіцкага нават больш, чым Карпіцкі верыць у сябе. Трэнер максімальна падтрымлівае яго падчас заняткаў: супакойвае, калі футбаліст пачынае нервавацца праз памылкі, падбадзёрвае, пераконвае, што ўсё рана ці позна павінна атрымацца.
Пры гэтым на трэнінгах, як сцвярджаюць відавочцы, Карпіцкі выглядае вельмі прыстойна і наогул працуе больш за ўсіх. Нават калі ў «Дняпра» выходныя, трэнуецца самастойна. Сувораў гэта бачыць і шануе.
Дык у чым праблема? Людзі, знаёмыя з сітуацыяй, перакананыя, што справа ў галаве. Маўляў, Карпіцкі вельмі баіцца падвесці трэнера, які ў яго паверыў, і таму не можа расслабіцца. Па сутнасці, цісне сам на сябе. Гэта спараджае заціснутасць і няўпэўненасць. Некаторыя лічаць, што спартсмену не перашкодзіў бы псіхолаг.
Падаецца, што ў псіхалогіі прычыну сённяшніх няўдач Карпіцкага бачыць і Сувораў.
– Калі браць канкрэтна Ягора, то, на мой погляд, яму трэба забіць, адчуць два-тры галы, каб разняволіцца. Тады псіхалагічна ён пачне дзейнічаць спакайней і рэалізоўваць тыя моманты, якія ў яго ёсць, – казаў спецыяліст на мінулым тыдні пасля матча з мінскім «Дынама».
Пры гэтым кар’ера футбаліста, якому сёння ўсяго 22, ужо даволі даўно на спадзе. У ёй, уласна, была адна яркая ўспышка – першая палова чэмпіянату-2023 за «Шахцёр», калі ў 13 матчах удалося зрабіць 12+2. Вось тады адразу і адбыўся пераезд у Расію, дзе і прайшлі зусім ужо пасрэдныя два з паловай сезоны – беларус у асноўным выступаў за дубль у глыбокім міноры.
У мінулыя выходныя пасля нічыёй з БАТЭ Сувораў зусім ужо жорстка выказаўся пра Карпіцкага. Ён ім незадаволены і наогул не лічыць гульцом старту.
Няўжо такія словы завядуць?
Іншыя пасты карыстальніка
