Праверкі на дарогах

Аўгсбург - для мяне не пусты гук. Я шмат чуў пра гэты горад, а адзіную гульню, якую наведаў у Бундэслізе - была менавіта гульня Аўгсбурга ў Кёльне. Тады два цудоўных галы забіў Падольскі. Але назваць тую перамогу Кёльна лёгкай, я не магу.

Таму віншую фанатаў Барусіі з першай сапраўднай перамогай у Бундэслізе. Як і ў мінулай гульні, глядзець трэба было спачатку і да самага канца. Першыя два галы даліся Барусіі з такой лёгкасцю, што з'явіліся спадзевы на разгром. Выдатна сыграў Ройс. Спачатку эфектна сыграў з Гроскройцам у сценку (чымсці гэты гол напомніў нядаўні гол Гардзейчука "Словану"), а потым навесіў на Папастатапуласа з вуглавога.

І Барусія на гэтым не спынілася, а выдала цудоўны напружаны тайм з разнайстайнымі атакамі, дзе былі зайдзенічаны ўся група ігракоў нападзення. Дортмундцы лёгка праходзілі па флангах, прыціскалі гаспадароў да сваёй штрафной, і мелі досыць аператыўнай прасторы для разнастайнага працяга атакаў.

Ігра Абамеянга наперадзе дала больш магчымасцей, чым Імобіле ў мінулы раз. У яго атрымлівалася трымаць мяч і востра біць, актыўным быў Мхітаран. Але іх узаемадзеянне напрацягу палутара таймаў так і не дало працягу пераможнага шэсця.

Перавага была абсалютнай, але ўжо тады былі трывожныя званочкі ў абароне. Дурм якасна працаваў, але колькі разоў затрымаўся ў афсайдзе. Субоціч шмат нерваваўся і фаліў. Быў нават момант, які арбітр ліберальна не прызнаў за пенальці. Мабыць, тое было прычынай, што Клоп выпускаў, напрыклад, не Імобіле, калі гаворка ідзе пра адаптаванне італьянца, а Рамаса. Для мадэлі гульні Барусіі якасны і дасведчаны ігрок наперадзе больш важны, чым элемент механізму перанасычанай талентамі сярэдняй лініі. У выніку быў забіты трэці гол.

Два галы, якія Барусія прапусціла напрыканцы, гэта непрыемнае рэха мінулага сезона, калі ўсе гульні BVB трэба было даглядаць да канца. Тады Барусія упусціла перамогу з тым жа Аўгсбургам. Тут трэба аддаць належнае баварцам, якія не сваліліся ў навал, а якасна і метадычна ціснулі гасцей у заўважныя шчыліны між абаронцамі. Напрыканцы гучала часта прозвішча Алтынтопа, які браў на сябе вялікую адказнасць у барацьбе наперадзе. Ну і актыўнасць Абдула Рахмана Бабы дала свой плён. Але ў апошнія хвіліны Барусія працягнула граць у якасны футбол, якога хапіла для захавання выніку.

У пасляматчавых інтэрв'ю трэнера і вядучых ігракоў Барусіі скразіла незадаволенасць сабой. Пачатак сезону даецца чорна-жоўтым вельмі і вельмі складана. Аўгсбург даў Барусіі праверку яе здольнасцей і даў адчуць, што на дарогах да вялікіх перамог трэба яшчэ шмат чаго зрабіць. А ў святле таго, што з галоўным супернікам па Лізе чэмпіёнаў BVB сустракаецца ўжо праз колькі тыдняў, гэта можа стаць крытычным.