Дзмітрый Дашчынскі – беларускі спартсмен, які выступаў у фрыстайле. Нарадзіўся ў 1977 годзе ў Мінску. Двукратны прызёр зімовых Алімпійскіх гульняў, адзін з самых вядомых прадстаўнікоў беларускага фрыстайла.

Пачатак кар’еры

У фрыстайл перайшоў з скачкоў у ваду. Трэніраваўся пад кіраўніцтвам бацькі Уладзіміра Іванавіча Дашчынскага. На міжнароднай арэне дэбютаваў у сярэдзіне 1990-х гадоў. У 1996 годзе ўпершыню выступіў на этапе Кубка свету. У канцы дзесяцігоддзя стаў адным з мацнейшых маладых акрабатаў свету, рэгулярна падымаючыся на подыумы буйных стартаў.

Зборная Беларусі

У складзе нацыянальнай каманды выступаў больш за пятнаццаць гадоў. На Алімпійскіх гульнях дэбютаваў у 1998 годзе ў Нагана, дзе заняў 5-е месца. У 2002 годзе на Гульнях у Солт-Лейк-Сіці заваяваў бронзавы медаль – першы ў гісторыі беларускага фрыстайла. У 2006 годзе стаў шостым у Турыне. На Алімпійскіх гульнях 2010 года ў Ванкуверы выйграў сярэбраную медаль, стаўшы двукратным прызёрам Алімпіяд. Таксама з’яўляецца неаднаразовым пераможцам і прызёрам этапаў Кубка свету і чэмпіянатаў свету.

Дасягненні

Алімпійскія гульні

Серабро – 2010, Ванкувер.

Бронза – 2002, Солт-Лейк-Сіці.

Чэмпіянат свету

Серабро – 2001, Уістлер.

Кубак свету

Серабро – сезон 1998/99.

Трэнерская праца

Да трэнерскага штабу Мікалая Казеко Дзмітрый Дашчынскі далучыўся адразу пасля заканчэння сваёй спартыўнай кар’еры ў 2014 годзе. Спартсмен працягваў працу нават тады, калі яго настаўнік і цяпер калега аддаліўся ад зборнай. У жніўні 2022 Дашчынскі пакінуў пасаду галоўнага трэнера зборнай Беларусі па фрыстайле, якая пасля пачатку вайны ва Украіне трапіла пад міжнародны бан. Пасля гэтага Дашчынскі пераехаў у Аўстралію, прыняўшы запрашэнне на працу ў якасці асістэнта ў нацыянальнай зборнай, аднак цяпер працуе там ужо ў ролі галоўнага трэнера. У пачатку 2025 года ўпершыню ў гісторыі этапаў Кубка свету прызавую тройку спаборніцтваў склалі выключна дзяўчаты з Зялёнага кантынента.

Асабістае жыццё

Жанаты, выхоўвае двух дзяцей. Жывё ў Брысбене.

Дашчынскі і пратэсты ў Беларусі 2020

Пасля прэзідэнцкіх выбараў-2020 Дашчынскі не стараніўся публічнай падтрымкі рэпрэсаваных калег. Напрыклад, ён назваў маразмам прадузятае стаўленне кіраўнікоў беларускага фрыстайла да чэмпіёнкі свету Аляксандры Раманаўскай.