Дзядзька Ахрэм

Комментарии пользователя

Комментарий к новости: "«Мышки, мы вас найдем»"
Дзядзька Ахрэм25 июня 2012, 14:51
ну ўжо й ня ведаю я (не давялося сустрэцца) ці ведаў што адзіны кароль нашай Літвы Вялікі Міндаўг пра "талерацыю" й "гамафобію", але пра крыж у коле ведаў, напэўна, тое, пра што мы й нават не здагадваемся ))) http://rh.by/by/175/20/4845/ (канешне гэта мастацкая дадумка - але ж не з пустога ж месца яна з'явілася?) Пастскрыптум. ой! што ж я нарабіў? зараз прыхільнікі талерантнасьці" ламануцца ў слаўны "горад Сонца" (як яго называў нябожчык Карпенка) і ў злабе папсуюць мастацкі твор...
Комментарий к новости: "«Сын в очень тяжелом состоянии»"
Дзядзька Ахрэм26 марта 2012, 20:26
ответил на комментарий пользователя малыш Африка
залить водой - значит дать почву для кучи конспирологических теорий и прочих непонятностей. дать слово всем сторонам - это абсолютно правильно в данной ситуации
гэта я гомельскім раю заліваць кафлікт, як мага хутчэй, а не фанабэрыста тут адбрэхівацца. Пакаяцца прылюдна, дый высілкі свае на дапамогу якую прыкласці. Іначай прывядзе гэтая невядома да чаго.
Комментарий к новости: "«Сын в очень тяжелом состоянии»"
Дзядзька Ахрэм26 марта 2012, 20:07
нейкую лухту гомельскі прамямліў..... пазыцыя, як у таго стравуса. галавой - ды ў пясок. Толькі ж раздзьмухаеце агеньчык нянавісці, замест таго, каб заліваць яго вадзіцай. Хоць у царкву яку схадзіце ці ў касцёл - свечачку "за здароў'е" пастаўце. Дохтару таму, што за хлопцам глядзіць у ножкі кланяйцеся - каб выхадзіў. Ганьбы ж на ўвесь свет набярэцеся на часы доўгія. Думайце і галавой і сэрцам, калі засталося там што. Як бяздушныя нейкія... Гора, гора...
Комментарий к новости: "Время голосовать"
Дзядзька Ахрэм3 марта 2012, 09:02
+1 №3 Екатерина Гарбулько
Комментарий к новости: "«MRFC — бренд, который будет всегда»"
Дзядзька Ахрэм1 марта 2012, 20:30
І шчэ мне не дае жыцця такое пытаньне: А што за назва така, цьху, прабач, Божухна, - “АНТЫ-фа”? Гэта такая жыццёвая пазіцыя – супраць, і ўсё тут? Нейкае такое, як твару немае – цемра пад чорным капялюшам. А адтуль смяротным холадам вее, і смярдзіць, як ад таго ульянава ў маўзалеі. Вось я – дзядзька Ахрэм, дык я і ёсць Ахрэм. Прозвішча такое ад продкаў дасталося. Не называюся ж я нейкім АНТЫівановым, проста з-за таго што ён калісці справіў свае патрэбы на маёй дзялянцы. А вось што “партызанам” назваліся, дык гэта я ўхваляю. Што ёсць, то ёсць! Памятаю я тых чырвоных партызанаў – таксама амаль нічога не рабілі, толькі дзевак па вёсках ціскалі ды самагонку вёдрамі глушылі. А з масквы дый з саюзнікаў з пастаянствам тушаніну й пракламацыі патрабавалі. Ну так калі-як нікому непатрэбны масточак паваляць, ці тупіковую рэйку падарвуць – а пасля крычаць на ўсю краіну, што без іх, збаўцаў, немцы б да Антарктыды б дайшлі. Гесса - так, памятаю, не любілі. Было. Але толькі пасля таго, як сказалі пра яго. А так і ня ведалі пра яго нічога. І жылі ж неяк – яны тут, а Гесс – у ангельшчыне – за кратамі. А яшчэ прапаную прабегчыся па вёсках. Калі адразу дрынам не прагоняць, дык можа паназбіраеце сабе прыхільнікаў сярод дзядулек – былых партфункцыянераў.