Стабільнасць у MX2 і напружанне ў MXGP. Этап чэмпіянату свету па мотакросе ў Іспаніі таксама працягнуў трэнды сезона

Фота: mxgp.com

Максім Рэно на мотакросавым Гран Пры Іспаніі у чарговы раз замацаваў сваё лідарства ў малодшай катэгорыі MX2. Джэфры Херлінгс у MXGP, у прынцыпе, таксама гэта зрабіў, але яго супернікі далёка не адпускаюць. І калі француз можа стаць чэмпіёнам у бліжэйшы час, то нідэрландцу прыйдзецца змагацца да фіналу сезона.

Несумнеўна, моцнай рысай Рэно з’яўляецца не толькі яго хуткасць, але і стабільнасць. За межамі першай тройкі гоншчык каманды Monster Energy Yamaha Factory Racing аказваўся толькі па выніках першага этапу ў Расіі і чацвёртага ў Нідэрландах, дзе ён заняў шостае і чацвёртае месцы. Ва ўсіх жа астатніх Гран Пры Максім нязменна падымаўся на подыум. Пры гэтым на яго вяршыні француз да іспанскага этапу апынаўся ўсяго тры разы: у Вялікабрытаніі, Латвіі і Германіі.

Таму менавіта стабільнасць дапамагла яму атрымаць такую перавагу ў чэмпіянаце. Пасля папярэдняга і хатняга для Максіма Гран Пры Францыі, на якім перамог яго суайчыннік з Red Bull KTM Factory Racing і пакуль яшчэ дзейсны чэмпіён у MX2 Том Віаль, ён апярэджваў свайго бліжэйшага пераследніка – свайго бельгійскага партнёра па камандзе Яга Гіртса – на 91 бал. Гэта прорва нават па мерках сусветнага мотакросу, дзе за адзін этап можна зарабіць да 50 ачкоў.

Так што і ў Іспаніі Рэно дастаткова было проста заехаць у першую тройку. Але ён не быў бы гоншчыкам, калі б не паспрабаваў перамагчы пры першай жа магчымасці. Тым больш што канфігурацыя 1 660-метровай трасы Інту Занаду, што недалёка ад Мадрыду, атакам спрыяе. Канфігурацыя даволі мудрагелістая, дарэчы. Першы паварот пасля старту тут толькі непасродна пасля старту і выкарыстоўваецца, затое стартавая зона задзейнічана ўвесь час, але яе гоншчыкі пераадольваюць наўскасяк у зваротным накірунку.

У цэлым жа трасу нельга назваць нейкай звышскладанай. Паваротаў тут хапае, аднак ёсць і некалькі даволі доўгіх прамых, пасля якіх зручна атакаваць. Толькі ў першай гонцы MX2 рабілі гэта героі другога плану. Другога для чэмпіянату, але не для мясцовых заўзятараў – ім было каго падтрымаць. І іх суайчыннік Рубэн Фернандэс іх не расчараваў, здзейсніўшы ледзь не болей абгонаў за ўсіх. Фінішаваў гоншчык каманды Honda 114 Motorsports на даволі высокай сёмай пазіцыі.

Прыгожую барацьбу за пазіцыі прадэманстравалі таксама гоншчыкі Rockstar Energy Husqvarna Factory Racing Джэд Бітан і Кай дэ Вольф, якія бароліся, адпаведна, з Рэнэ Хоферам з Red Bull KTM Factory Racing і Ісакам Гіфцінгам з DIGA Procross GasGas Factory Racing. Але гэта ўсё былі баі мясцовага значэння – за месцы з чацвёртага па шостую. Першая ж тройка як на першым жа кругу сфарміравалася, так і не змянілася да самага фінішу.

Віаль выйграў хол-шот, і так і не саступіў нікому першай пазіцыі. Яшчэ адзін прадстаўнік завадскога калектыву KTM Маціа Гуаданьіні спачатку вырваўся на другую пазіцыю, але хутка саступіў яе Рэно практычна без барацьбы. Што, зрэшты, таксама задаволіла Максіма, і на Тома ён не ціснуў, дазволіўшы яму перамагчы. Затое другі заезд стаў поўнай супрацьлегласцю першаму.

Хол-шот ізноў застаўся за Віалем, але на гэты раз ужо на першым жа кругу француз саступіў лідарства Гіртсу, які праз падзенне ў першай гонцы фінішаваў толькі трынаццатым. Амаль адначасова ззаду Рэно зноў абагнаў Гуаданьіні ў спрэчцы за трэцюю пазіцыю, пакінуўшы яго разбірацца з Бітанам і дэ Вольфам, а сам накіраваўся за двума лідарамі. Гуаданьіні, дарэчы, пазней упаў на прызямленні пасля аднаго з трамплінаў, і фінішаваў толькі восьмым.

Рэно ж паступова даганяў Віаля, абагнаўшы таго на дзявятым кругу, а яшчэ праз чатыры кругі адабраў лідарства ў Гіртса. Які, аднак, не здаўся, і ціснуў на партнёра па завадской Ямахе да самага фінішу, саступіўшы яму ў выніку 0,346 секунды. Віаль, для параўнання, атрымаў адмашку клецістым сцягам трэцім толькі праз амаль дваццаць секунд. Хутка пасля яго праз фінішны створ праехалі Бітан і – ізноў жа на радасць іспанскім балельшчыкам – Фернандэс.

Рэно атрымаў перамогу не толькі ў другой гонцы, але і на Гран Пры Іспаніі. Віаль заняў другое месца, Бітан стаў трэцім. У чэмпіянаце ж перавага Рэно перад Гіртсам складае цяпер 108 ачкоў – 535 у Максіма супраць 427 у Яга, якому, адстаючы ўсяго на адзін бал, у спіну дыхае Гуаданьіні. У заліку вытворцаў у MX2 Yamaha зноў выйшла на першую пазіцыю, на два ачкі апярэдзіўшы KTM (578 і 576 ачкоў адпаведна). Husqvarna з 441 балам усё так жа трэцяя.

У адрозненні ад MX2, у старэйшай катэгорыі MXGP на Інту Занаду было горача ў абедзвюх гонках. Пры гэтым калі Рубэн Фернандэс у MX2 фаварытам не з’яўляецца, то для Хорхе Прада ў MXGP яшчэ нават не згублены шанцы на чэмпіёнства. І ўжо ён моцна пастараўся і ачкоў набраць, і сваіх прыхільнікаў на трыбунах парадаваць. Першую гонку Хорхе пачаў хол-шотам, і потым доўга трымаўся на першай пазіцыі, эфектыўна абараняючыся ад атак з боку яшчэ аднаго прэтэндэнта на тытул Рамэна Фэвра з Monster Energy Kawasaki Racing Team. Толькі на дзявятым кругу француз знайшоў прарэху ў абароне іспанца і перахапіў у яго лідарства.

Фэвру ў выніку перамога ў заездзе і дасталася, тады як Прада мусіў быў працягнуць абараняцца, цяпер ужо ад Ціма Гайсэра. Дзейсны чэмпіён з завадской каманды Honda ў пачатку гонкі некаторы час правёў ззаду прадстаўніка Monster Energy Yamaha Factory Racing Глэна Колдэнхофа, але хутка яго абышоў, прарваўшыся ў Топ-3. Праўда, падабраўшыся блізка да Прада, славенец пачаў дапускаць памылкі, вынікам адной з якіх на сімвалічным трынаццатым кругу стала яго падзенне.

Цім здолеў захаваць трэцюю пазіцыю, але ўшчыльную падпусціў да сябе Херлінгса, для якога гонка пачыналася надзвычай цяжка. Умоўная поўл-пазіцыя на трасе Інту Занаду знаходзіцца злева, і той, хто з яе стартуе, у да першага павароту пад’язджае па невыгоднай траекторыі. А Джэфры, які паказаў лепшы час у практыках, з яе гонку і пачынаў, таму на першым кругу апынуўся на трынаццатай пазіцыі. Аднак асноўнага часу гонкі нідэрландцу хуткаму хапіла, каб правесці цэлы шэраг абгонаў і падабрацца да першай тройкі.

Неўзабаве пасля свайго падзення і Гайсэр стаў ахвярай Херлінгса. Джэфры і Прада амаль дагнаў, але да яго на адлегласць атакі пад’ехаць не паспеў, задаволіўшыся трэцім месцам. Зрэшты, усё роўна ў першай тройцы апынуліся два гоншчыка Red Bull KTM Factory Racing. Дый Гайсэр застаўся ззаду Херлінгса, на чацвёртай пазіцыі, так што нідэрландзец набраў болей ачкоў, чым адзін з яго галоўных канкурэнтаў у чэмпіянаце. Яшчэ адзін – Фэвр – перамог, зрэшты, аднак, улічваючы, што другая гонка стала для Рамэна ледзь не катастрофай, стратэгічна перавагу ўсё роўна атрымаў Джэфры.

Другі старт ужо ў нідэрландца атрымаўся лепей, і ён адразу патрапіў у першую чацвёрку, тады як Фэвр праваліўся на дзесяць пазіцый ніжэй (фінішаваў француз сёмым). Херлінгс жа ўжо на першых кругах выйшаў на трэцюю пазіцыю, абагнаўшы латвійскага гоншчыка Standing Construct GasGas Factory Racing Паўльса Йонаса і адбіўшы атаку яшчэ аднаго свайго партнёра па KTM Антоніа Кайролі, а потым хутка дагнаў і Гайсэра. Каб пазней і яго падлавіць на памылцы, пакінуць ззаду і пачаць паляваць на Прада, які, на радасць мясцовай публіцы, ізноў лідзіраваў пасля хол-шоту на старце.

Працягвалася лідарства іспанца толькі да дзясятага круга, калі яго і абагнаў Херлінгс. А праз тры кругі Прада саступіў і другую пазіцыю, прапусціўшы на яе Гайсэра. Зрэшты, і трэцяй пазіцыі Хорхе хапіла, каб заняць выніковае другое месца, якому натоўп шчыра радаваўся, скандзіруючы яго імя на подыумнай цырымоніі (дый падчас гонкі таксама). Гайсэр заняў трэцяе месца, а перамог на этапе Херлінгс, захаваўшы заадно і лідарства ў чэмпіянаце.

І нават павялічыўшы яго да дванаццаці ачкоў перад Фэврам (505 ачкоў у Джэфры супраць 493 у Рамэна), хоць гэта, канечне, не 108, на якія Рэно апярэджвае Гіртса ў MX2. Яшчэ ўсяго на тры ачкі адстае Гайсэр, які замыкае першую тройку. Дый Прада з 440 ачкамі і нават Кайролі з 419 яшчэ захоўваюць матэматычныя шанцы на чэмпіёнскую карону. Вось KTM у заліку вытворцаў лідзіруе камфортна, маючы 612 балаў. За другую пазіцыю паміж сабой б’юцца Honda і Kawasaki – у іх 499 і 498 ачкоў адпаведна.

Наперадзе ў чэмпіянаце свету па мотакросе яшчэ пяць этапаў, і ўсе яны пройдуць у Італіі. Прычым тры запар бліжэйшыя прыме траса Трэнціна ў П’етрамураце. Наступны – Гран Пры Трэнціна – пройдзе ў бліжэйшыя выхадныя, а Гран Пры П’етрамураты адбудзецца пасярод наступнага тыдня – у сераду 27 кастрычніка. Ну а ў апошні ўік-энд месяца там жа будзе разыграны Вялікі Прыз Гарды.