Фінальныя акорды. Франчэска Баньяя скончыў сезон MotoGP перамогай, а Валянціна Росі сваю кар’еру дзясятым месцам

Фота: motogp.com

Апошні ў гэтым годзе Гран Пры Валенсіі стаў знакавым найперш па прычыне таго, што стаў апошнім у кар’еры ў MotoGP легендарнага Валянціна Росі. Хоць, канечне, і перамога Франчэска Баньяі мае вялікае значэнне.

Кар’ера і асоба Росі вартыя асобнай размовы. Я ніколі не належаў да кола фанатаў Доктара, але мушу прызнаць, што сваімі талентам і харызмай ён заслужыў усе тыя кранальныя цырымоніі яго развітання з чэмпіянатам у якасці гоншчыка. Таму пакуль што хочацца проста пажадаць мульцічэмпіёну шчаслівага надыходзячага бацькоўства (разам са сваёй дзяўчынай Франчэскай ён чакае нараджэння іх дачушкі) і паспяховага гоначнага досведу на чатырох колах (Вале наважыўся паспрабаваць сябе ў гонках на цягавітасць) і ў якасці дырэктара яго ўласнай каманды ў MotoGP.

Шкада, канечне, але час Росі прайшоў, і некаторыя з тых хлапчукоў, якія ў пачатку стагоддзя заўзелі за яго, у апошнія гады паспяхова аб’язджалі яго на трасах. Як цяпер ужо былы чэмпіён Жоан Мір з Team Suzuki Ecstar і новы – Фабіа Куартарара з Monster Energy Yamaha MotoGP. Эль Д’ябла свой першы ў кар’еры тытул аформіў датэрмінова – яшчэ па выніках Гран Пры Эмільі-Раманьі. Прычым ён тады нават не перамог, як і пазней у Пацімане і Валенсіі, і як раз гэта дае надзею на тое, што наступны сезон будзе больш напружаным.

Толькі ці пабачым мы ў шэрагах прэтэндэнтаў на чэмпіёнства ў 2022-м Марка Маркеса? Завадскі гоншчык Хонды, які ў Мізана якраз і перамог, два апошніх этапы цяпер ужо мінулага сезону прапусціў. Трэніруючыся на трыальным матацыкле (а не на веласіпедзе, як я напісаў у мінулы раз), іспанец упаў, атрымаўшы ў выніку траўму галавы і лёгкае скалынанне мозгу, якое пацягнула за сабой абвастрэнне праблемы са зрокам (наступства больш старой траўмы Марка).

Карацей, ёсць што пажадаць і шасціразоваму чэмпіёну прэм’ер-катэгорыі MotoGP. Ад стану здароўя Маркеса, якога мы яму і зычым, таксама залежыць, наколькі цікавым будзе наступны сезон чэмпіянату. Хуткага яго моцна бракавала, што стала асабліва моцна адчувацца, калі Марк ізноў пачаў атрымліваць перамогі (а выйграў ён Гран Пры не толькі Эмільі-Раманьі, але і Германіі і ЗША).

Спадзяемся мы і на каманду Ducati, прычым і на завадскую, і на сатэліт Pramac Racing. Перамогамі нас у гэтым годзе радавалі і Франчэска Баньяя, і Джэк Мілер, і Хорхе Марцін. І калі шасі будучага Desmosedici GP22 акажацца ўдалым, то ў наступным годзе ўладальнікам Yamaha YZR-M1 таксама можа прыйсціся несалодка. Што той жа Баньяя даказаў і ў Парцімане, і ў Валенсіі ў мінулы ўік-энд.

Даказаў, дарэчы, на пару з Марцінам. Гэта пераможца Гран Пры Штырыі на фінальным этапе сезону заваяваў поўл, адсунуўшы ніжэй Баньяю з Мілерам, якія абодва саступілі яму 0,064 секунды (кваліфікацыйны вынік самога Хорхе склаў 1:29,936). Завадчане паспрабавалі былі адказаць, але абодва ўпалі на вырашальных спробах. На шчасце, без наступстваў.

Ну а ў гонцы ў нядзелю настаў час Франчэска. Але не адразу! На старце Пэка прапусціў Мілера з Мірам (экс-чэмпіён пачынаў гонку з чацвёртай пазіцыі), аднак ненадоўга. Спачатку на другім кругу памыліўся Джэк, адкаціўшыся на дзве пазіцыі, а на трэцім Баньяя ўжо самастойна абагнаў у шостым павароце Жоана, пусціўшыся ў пагоню за Марцінам.

Вось гэта было ўжо не так проста, і яго італьянец змог абысці толькі на шаснаццатым кругу, а адарвацца не змог увогуле. На апошніх кругах іспанскі гоншчык Pramac быў хутчэй, не пераставаў насядаць на італьянца і фінішаваў меней чым у палове секунды за ім.

Затое адыграўся Мілер – аўстраліец быў апусціўся на шостую пазіцыю, але затым здолеў прарвацца на трэцюю і падняўся на ніжнюю ступень подыуму. Мір у выніку задаволіўся чацвёртым месцам, але яго напарнік па камандзе Алекс Рынс, які таксама быў хуткім і некаторы час правёў у групе лідараў, упаў на адзінаццатым кругу.

Куартарара таксама правёў Гран Пры Валенсіі нядрэнна – стартаваў восьмым, а фінішаваў пятым. Толькі за фаварытамі гонкі яму было не ўгнацца. Так што ён з завадской Ямахай уяўляе сілу хоць і вялікую, але не непераможную. Чакаем наступнага сезону!

Мінулы ж Фабіа скончыў з 278 ачкамі. Баньяя стаў віцэ-чэмпіёнам, набраўшы 252 балы, а Мір з 208 замкнуў першую тройку асабістага заліку. У заліку вытворцаў Ducati перамагла яшчэ па выніках этапу ў Парцімане, а пасля Гран Пры Валенсіі на яе рахунку стала 357 ачкоў. Yamaha набрала 309 і заняла другое месца, Suzuki размясцілася на трэцім з 240 баламі.

Перамаглі італьянцы і ў камандным заліку, дзе Баньяя і Мілер прынеслі свайму калектыву Ducati Lenovo Team 433 ачкі. Гоншчыкі каманды Monster Energy Yamaha MotoGP, якая стала другой, разам зарабілі 380. Team Suzuki Ecstar трэція і тут – у іх 307 балаў.

Заўтра таксама ў Іспаніі, але ўжо ў Херэсе пройдуць тэсты MotoGP, якія ў прынцыпе можна лічыць перадсезоннымі, хаця іх каманды праводзяць з тымі ж складамі гоншчыкаў, з якімі праводзілі мінулы сезон. А вось 5 лютага на трасе Сепанг у Малайзіі будуць прадстаўленыя ўжо абноўленыя (у тых, у якіх яны абновяцца, вядома).

Другая тэставая сесія прэм’ер-катэгорыі чэмпіянату пройдзе 11 лютага ў інданэзійскай Мандаліцы, ну а 6 сакавіка адбудзецца і першы этап новага сезону ў Катары. Будзем спадзявацца таксама, што ні адзін з наступных дваццаці, якія запланаваныя і ў Азіі, і ў Еўропе, і ў абедзвюх Амерыках, і ў Аўстраліі, на гэты раз не будзе адменены.