«Таемны сіндыкат» на 600 млн фунтаў: уладальніка «Брайтана» абвінавацілі ў стварэнні ценявой імперыі ставак
Ці можна правесці паралелі з «МЛ» Віцебск?
Адзін з самых паспяховых і аўтарытэтных уладальнікаў у англійскім футболе, Тоні Блум, апынуўся ў цэнтры гучнага судовага разбору. У Найвышэйшы суд Лондана пададзены пазоў, у якім сцвярджаецца, што ўладальнік «Брайтана» кіраваў сакрэтным гульнявым сіндыкатам, што выкарыстоўваў падстаўных асоб для абыходу блакіровак букмекераў. Пазоўцы ацэньваюць гадавы абарот схемы ў 600 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў (каля $800 млн). Расказваем падрабязнасці справы.
Хто ён такі і як падняў «Брайтан»
Тоні Блюм – былы прафесійны гулец у покер, які ператварыў спартовыя стаўкі ў дакладную матэматычную навуку і шматмільярдныя бізнес. Ён разбагацеў на аналітычным сіндыкаце Starlizard, чые алгарытмы і суперкампутары дазваляюць знаходзіць памылкі ў лініях букмекераў і стабільна зарабляць на гэтым сотні мільёнаў фунтаў.
Бізнесонец набыў «Брайтан» у 2009 годзе і вывеў клуб з трэцяга дывізіёна ў еўракубкі, пабудаваў адну з самых эфектыўных мадэляў кіравання ў сусветным спорце і ў тым ліку, дзякуючы Starlizard.
У чым сутнасць абвінавачання?
У цэнтры скандалу – пазоў былога бізнес-партнёра Блума, Раяна Дадфілда. Ён сцвярджае, што кампанія Блума Starlizard (на дадзеных якога будуецца таксама і трансферная палітыка «Брайтана») выкарыстоўвала складаную схему для размяшчэння ставак, хаваючы сапраўдных бенефіцыяраў.
Паколькі букмекерскія канторы часта абмяжоўваюць або блакуюць рахункі паспяховых прафесійных гульцоў, сіндыкат, паводле версіі пазоўцы, выкарыстоўваў акаўнты багатых бізнесоўцаў, спартоўцаў і публічных асоб, якія мелі рэпутацыю «прайграючых» гульцоў. Праз гэтыя рахункі размяшчаліся вялізныя сумы, згенераваныя аналітыкамі Starlizard.
Якія наступствы?
Прадстаўнікі Тоні Блума і Starlizard пакуль не далі разгорнутых каментароў, але чакаецца, што яны катэгарычна будуць адмаўляць абвінавачанні ў судзе, настойваючы на законнасці сваіх аперацый. Для «Брайтана» рызыкі пакуль мінімальныя. Калі Блюм ставіў на крыкет або футбол у Азіі – кіраўніцтва АПЛ гэта мала хвалюе. Яму забаронена ставіць на матчы «Брайтана», любыя гульні АПЛ або турніраў, дзе ўдзельнічае яго клуб. Для Блума і ягонай кампаніі не будзе так крытычна страціць грошы, як раскрыць ўнутраных механізмы працы Starlizard – адной з самых закрытых і паспяховых кампаній у свеце бетынгу.
Ці падобна гэта да справы «Шахцёра»?
Зусім не. У ЧБ гэта было даволі нязграбна: кіраўніцтва «гарнякоў» проста купляла сабе чэмпіёнства, дзякуючы дамоўным матчам з «Белшынай» і «Энергетыкам-БДУ». І паплацілася за гэта вельмі жорстка – клуб пазбавілі чэмпіёнства, а праз 3 гады ён стаў банкрутам. «Брайтану» наўрад ці пагражаюць такія санкцыі.
З «МЛ» паралель невідавочная, але жахлівая
Параўноўваць Тоні Блюма з беларускімі букмекерамі напрамую было б памылкай. Блум зарабляе грошы на тым, што абыгрывае букмекерскія канторы дзякуючы больш дакладнай аналітыцы і стаўкам праз сваю кампанію, а «Макслайн» – гэта частка гэтай сістэмы, клуб, створаны самой канторай дзеля рэкламы.
Аднак гэтыя гісторыі – два бакі аднаго медаля. Яны паказваюць, як сучасны футбол губляе суб’ектнасць і ператвараецца ў прыдатак ігральнага бізнесу: у Англіі клуб АПЛ становіцца інструментам для адпрацоўкі алгарытмаў «разумных ставак». У Беларусі каманда ствараецца проста як жывы банер з каэфіцыентамі. У абодвух выпадках футбол перастае быць проста гульнёй.