У расійскім клубе беларусаў любяць звяртацца да «вышэйшых» сіл. Ужо двойчы дапамагло, вось толькі Ганчарэнку ненадоўга
Цуд ці не?
26 кастрычніка за гадзіну да матчу 13-га тура расійскай прэм’ер-лігі-2025/26 паміж «Пары НН», які ўзначальвае беларускі спецыяліст Аляксей Шпілеўскі, і «Балтыкай» з Калінінграда на полі з’явіўся святар расійскай праваслаўнай царквы і акрапіў газон святой вадой. Матч скончыўся без забітых мячоў, і для гаспадароў то быў глыток свежага паветра.
«Пары НН» спыніў серыю з сямі паразаў (чатыры з іх прыпадаюць на РПЛ) і ўзяў нарэшце хаця б адзін пункт. Гэта дапамагло прыўзняцца на перадапошняе месца, але зусім ненадоўга, бо «Сочы» абгулялі «Ахмат» – і «Ніжні Ноўгарад» ізноў стаў апошнім.
Пасля гульні генеральны дырэктар клуба Віталь Карасёў на наўпроставае пытанне пра «эфектыўнасць» рытуалу адказаў асцярожна: «Не выключана, што гэта дапамагло. Бацюшка любіць нашую каманду. Мы заўжды рады яго падтрымцы».
Папярэдні раз «Пары НН» звяртаўся да вышэйшых сілаў увесну гэтага года, калі камандай кіраваў іншы беларус. 22 красавіка, за чатыры дні да матча з «Ахматам», у Свята-Троіцкі Серафіма-Дзіўееўскі манастыр, што амаль за 200 кіламетраў ад Ніжняга Ноўгарада, прыбыла вялікая клубная дэлегацыя. Яна налічвала каля 40 чалавек – футбалістаў, прадстаўнікоў трэнерскага і адміністрацыйнага штабоў, супрацоўнікаў офісу. Быў сярод іх і Віктар Ганчарэнка.
Гасцей правялі да мошчаў Серафіма Сароўскага, пасля яны прайшлі з малітвай па «Святой Канаўцы» і наведалі крыніцу ў гонар Казанскай іконы Багародзіцы. Афіцыйныя рэсурсы РПЦ пра паездку паведамлялі, што гэта была менавіта «малітоўная паездка перад важнай гульнёй». Так яны апісалі наступную сустрэчу ніжагародскай каманды з супернікам, які прадстаўляе пераважна мусульманскі рэгіён Расіі Чачню.
26 красавіка 2025 года адбылося тое, што некаторыя фанаты называлі цудам. «Пары НН» выйшаў наперад пасля пенальці Хуана Баселі на 45+7-й хвіліне і ўтрымліваў перавагу да фінальнага свістка. На 90+16-й хвіліне суддзя прызначыў пенальці ўжо ў браму ніжагародцаў. Галкіпер Нікіта Мядзведзеў адбіў удар, але суддзя прызначыў перабіванне, бо гулец «Пары НН» стаяў бліжэй да варот падчас пенальці і першым паспеў вынесці мяч пасля сэйва. Але і другая спроба «Ахмату» плёну не прынесла.
На момант красавіцкага візіту ў Дзіўеева каманда Ганчарэнкі фактычна сыпалася: у шасці вясновых турах перад «Ахматам» узяла ўсяго адзін пункт. Пасля «містычнай» перамогі «Пары НН» выступаў нестабільна і па выніках 30 тураў фінішаваў 13-м – то бок у зоне стыкавых матчаў. Там саступіў «Сочы» 3:4, але ўсё адно захаваў месца ў прэм’ер-лізе праз зняцце аднаго з удзельнікаў. Тым не менш Ганчарэнка застаўся без пасады, а на яго месца прыйшоў Шпілеўскі.
А што за цуда-манастыр ненадоўга «ўратаваў» Ганчарэнку?
Серафіма-Дзіўееўскі манастыр з’яўляецца адным з галоўных паломніцкіх цэнтраў расійскай царквы ў Ніжагародскай вобласці. Тут знаходзяцца рэліквіі Серафіма Сароўскага, «Святая Канаўка», уласны паломніцкі цэнтр і шматдзённыя праграмы для гасцей. Пасля пачатку вайны ў 2022 годзе набыло новы каларыт.
10 чэрвеня 2023 года на манастырскіх могілках адбылося ўрачыстае пахаванне так званага ўдзельніка «спецыяльнай ваеннай аперацыі» – па сутнасці, расійскага жаўнера-акупанта. У паведамленні абіцелі той чалавек названы «героем». Да таго, як выправіцца забіваць ва Украіну, ён дапамагаў святарам у розных пытаннях.
У 2024-м манастыр прымаў групы, звязаныя з вайной, і сам жа распавядаў пра гэта. 13 красавіка адбылося паломніцтва «вайскоўцаў-ветэранаў СВА», якія знаходзіліся на лекаванні і прыехалі ў суправаджэнні валанцёраў. Яны, як і пазней дэлегацыя «Пары НН», пакланіліся святыням і прайшлі па «Святой Канаўцы». Сайт РПЦ паведамляў: «Гэта байцы, якія ўдзельнічалі ў вызваленні Аўдзееўкі ў Данецкай Народнай Рэспублікі».
Адзін з пуцінскіх баевікоў прывёз у Дзівеева ахвяраванне: грошы, якія зарабіў на вайне ва Украіне. Ён даў сабе абяцанне, што калі выжыве, дык зробіць дар манастыру.
Таксама ў манастыр наведваюцца сваякі забітых ці зніклых без вестак удзельнікаў вайны з расійскага боку. Летась, напрыклад, прыехала група з Кастрамы – 25 жонак і маці пуцінскіх салдат.