«МЛ» узначаліў чачэнец, які бачыў вайну з Расіяй: ледзь не вывеў Казахстан на Еўра, ніколі не браў трафеі, звыклы да крызісаў
Перамагаў зборную Беларусі, недарэчна страціў папярэднюю працу.
Раніцай 27 красавіка «МЛ» паведаміў пра адстаўку Міхаіла Марціновіча. У мінулым сезоне трэнер давёў каманду да чэмпіёнства, але ў 2026-м «букмекеры» стартавалі невыразна: аддалі «Нёману» Суперкубак, атрымалі 0:2 у першым паўфінальным матчы Кубку ад мінскага «Дынама» ды ў чэмпіянаце не апраўдвалі статус наймацнейшай на паперы каманды.
Грамыка ўжо два месяцы як у «МЛ» – ці пацвярджае статус найлепшага гульца Беларусі?
«Трыбуна» яшчэ пасля матча з БАТЭ (2:1) паведамляла, што Марціновіч можа быць звольнены ў выпадку нявыхаду ў фінал Кубка, але Арцём Лявонаў, уласнік праекту, у даволі тыповай для сябе манеры пайшоў на радыкальны крок яшчэ раней.
Адразу пасля звальнення і за два дні да другой паўфінальнай гульні з мінчукамі бос «МЛ» абвясціў, што ў Беларусь на месца Марціновіча ляціць 48-гадовы расійскі спецыяліст Магамед Адзіеў. Расказваем, хто гэта такі.
Сустрэў вайну ў Грозным, гуляў за зборную U-21, трэнерам стаў у 32 гады
Адзіеў нарадзіўся ў Грозным. Сябе называе чачэнцам, хаця маці з’явілася на свет у Кыргызстане, а бацька, які казаў, што пры Сталіне было шмат плюсаў, а мінусам толькі дэпартацыя, – у Казахстане.
Да 17 гадоў жыў у Чачні і сустрэў там першую расійска-чачэнскую вайну. Праз нейкі час бацька-трэнер пад абстрэламі вывез маладога футбаліста ў Махачкалу да свайго знаёмага, які таксама трэнаваў. Там у структуры «Анжы» Адзіеў вырас у даволі перспектыўнага цэнтральнага форварда. З часам пачаў актыўна гуляць за махачкалінскі клуб у Д2 Расіі, выклікаўся ў зборную U-21, потым нейкі час нават знаходзіўся ў структурах ЦСКА і маскоўскага «Спартака».
Фота: sport-express.ru
За ЦСКА 22-гадовы Адзіеў дэбютаваў у РПЛ, але асноўным турнірам у яго кар’еры стаў усё ж Д2 (186 матчаў і 35 галоў), а галоўнымі клубамі – «Анжы» (126 матча, 22 мячы) і «Церак» (104 матчы, 21 гол), які цяпер носіць назву «Ахмат». На легіянерства нападнік выбіраўся толькі ў казахстанскі «Жэніс» і ўкраінскі «Крыўбас».
Трэнерскую кар’еру 32-гадовы Адзіеў распачаў у 2010-м там жа, дзе і скончыў гульнявую – у «Ніжнім Ноўгарадзе». У клубе расійскага Д2 ён год адпрацаваў асістэнтам.
Далей узначальваў моладзевую каманду «Волгі» (на той момант аснова гуляла ў прэм’ер-лізе), працаваў з дублем «Церака», а ў 2017-м узяўся за «Легіён-Дынама» – першы ў кар’еры самастойны дарослы праект. І падняў клуб са дна расійскага Д3, а на працу зноў звярнулі ўвагу ў Грозным, пазваўшы асістэнтам ужо ў асноўную каманду.
Пасля Грознага коўч у сезоне-2018/19 пайшоў галоўным у «Анжы». Каманда пачынала сезон у прэм’ер-лізе, але сродкаў і футбалістаў для такога ўзроўню не мела. У выніку другое кола Адзіеў правёў ужо дублёрамі, але першапачаткова разумеў, на што ідзе і разлічваў праявіць сябе на найвышэйшым узроўні. Так і выйшла: «Анжы» вылецеў з 15-га месца, набраўшы 21 бал за 30 тураў, але «пакусаў» многіх лідараў (у тым ліку перамог чэмпіёнскі «Зеніт»).
Фота: sport-express.ru
Пасля Махачкалы Адзіеў галоўным адпрацаваў паўтара сезона ў «Чайцы» з расійскага Д2, а потым моцна заявіў пра сябе ў Казахстане.
Стаў найлепшым трэнерам у гісторыі зборнай Казахстана і меў прапанову прыняць грамадзянства
У сезоне-2021/22 грамадзянін РФ прыняў карагандзінскі «Шахцёр». Каманда фінішавала 7-й у чэмпіянаце, але дабралася да плэй-оф кваліфікацыі Лігі канферэнцый і фіналу Кубка Казахстана (гэтыя акалічнасці біяграфіі павінны асабліва падабацца Лявонаву), дзе саступіла «Кайрату» толькі ў серыі пенальці.
Наступны сезон Адзіеў таксама распачаў у Карагандзе, але хутка атрымаў запрашэнне стаць галоўным у зборнай Казахстана. Прапанова паступіла ад новага главы федэрацыі Адзілета Барменкулава, які да таго быў прэзідэнтам акурат у «Шахцёры».
Фота: kff.kz
Пры Адзіеве зборная перажыла пакуль найлепшы адрэзак у незалежнай гісторыі, а самому коўчу нават прапаноўвалі ўзяць грамадзянства – так хацелі ў тым ліку спрасціць вырашэнне візавых пытанняў падчас гасцявых матчаў (у «МЛ» у коўча могуць узнікнуць падобныя нюансы падчас еўракубкаў).
Спачатку казахстанцы выгулялі сваю групу ў дывізіёне C Лігі нацый-2022/23, апярэдзіўшы Азербайджан, Славакію і Беларусь. Матчы са зборнай Кандрацьева тады скончыліся для Казахстана нічыёй у Мінску (1:1) і перамогай у Астане (2:1).
А пасля гэтага каманда Адзіева з падпраўленай псіхалогіяй, якая, на думку трэнера, раней была адной з галоўных праблем, патрапіла ў самую роўную групу кваліфікацыі на чэмпіянат Еўропы-2024. У суперніках былі Сан-Марына, Паўночная Ірландыя, Фінляндыя, Славенія і Данія – больш спрыяльнае лёсаванне цяжка ўявіць, але і з ім каманда Адзіева не была фаварытам.
Надзея зарадзілася пасля перфоманса ў 2-м туры: Казахстан яшчэ да перапынку пусціў два мячы ад Даніі ў хатнім матчы, а потым перамог 3:2. Камбэк змясціўся ў апошнія 20 хвілін.
Да фінальнага тура кахастанцы захоўвалі шанцы на прамы выхад на Еўра. Трэба было перамагаць Славенію ў гасцях, але атрымалася параза 1:2. Казахстан адправіўся ў стыкі, але там быў разгромлены Грэцыяй – 0:5.
Нязглядзячы на сумны фінал, па выніках Адзіеў усё адно стаў найлепшым трэнерам зборнай у гісторыі.
Працаваў з беларусамі ў «Крыльях Саветаў», але быў звольнены за перамовы «за спінай»
Пасля Казахстана Адзіеў вярнуўся ў расійскую прэм’ер-лігу на звыклую ролю антыкрызіснага менеджара. У сезоне-2023/24 за восем матчаў да канца чэмпіянату ўзначаліў «Ахмат», дапамог аддаліцца ад зоны вылету, але пасля кепскага старта ў наступным сезоне быў звольнены. Пад канец турніру-2024/25 прыняў «Хімкі» і паўтарыў прыблізна той жа манеўр: прабыў галоўным шэсць матчаў, за якія не даў падмаскоўнаму клубу пайсці на паніжэнне. Праўда, потым той увогуле збанкрутаваў.
Фота: афіцыйны сайт «Крыльяў Саветаў»
Перад сезонам-2025/26 Адзіеў узяўся за «Крылья Саветаў» Кірыла Пячэніна – тады ў камандзе яшчэ не было Арцёма Шуманскага, затое меліся фінансавыя праблемы і старыя даўгі. Інакш кажучы, патрапіў ў свае класічныя ўмовы працы.
Пратрымаўся на пасадзе толькі да 22-га тура, але праблема была не ў выніках. Самарскі клуб даволі прадказальна ішоў у ніжнім пуле каманд і ўся барацьба за прапіску была наперадзе. Затое ў Кубку атрымалася дабрацца ажно да паўфіналу шляху рэгіёнаў. Не даравалі коўчу іншае.
У канцы сакавіка Адзіеў паляцеў у Казахстан, дзе, як аказалася, правёў раўнд перамоў з «Актабэ», нягледзячы на дзейны кантракт. Інфармацыя з’явілася ў прэсе, коўч яе пацвердзіў, і па вяртанні ў Расію 1 красавіка быў звольнены рашэннем губернатара Вячаслава Федарышчава.
Паводле слоў самога спецыяліста, ён папярэджваў намесніка чыноўніка, што вядзе дыстанцыйныя перамовы, пры гэтым падкрэсліваў, што не збіраўся пакідаць каманду да канца чэмпіянату. Праўда, Адзіеў не ўдакладняў, што мае намер сустракацца з прадстаўнікамі «Актабэ» ўжывую і чамусьці вызначаў паездку ў Казахстан больш як сустрэчу з сябрамі. На пытанне пра этычнасць такога кроку адказваў пытаннем: «А хто не вядзе перамовы?»
У выніку спецыяліст застаўся без працы і ў «Крылах», і ў «Актабэ» – казахстанскі клуб знайшоў спецыяліста, які пагадзіўся прыняць каманду раней.
Лявонаў дамовіўся з Адзіевым за дзень – вось як раней ацэньваўся труд спецыяліста
Фота: афіцыйны сайт «Крыльяў Саветаў»
Для РПЛ Адзіеў зарабляў даволі няшмат. Паводле інсайда тэлеграм-канала «Mash на спорте», аклад у Самары быў на ўзроўні 2,4-2,6 мільёна расійскіх рублёў у месяц, што ў пераводзе на долары складае прыблізна 32-35 тысяч. Пры гэтым крыніца ўдакладняла, што ў перамовах з «Актабэ» коўч прасіў ужо 10,5 мільёна ў месяц – то бок амаль 140 тысяч у валюце.
Колькі прапанавалі ў «МЛ», каб дамовіцца за адзін дзень, пакуль невядома, але ёсць інфармацыя, што спецыяліст прыехаў у Беларусь, маючы добрую фінансавую падушку. Тэлеграм-канал «Топи за «Крылья»!» расказаў, што пры звальненні з Самары Адзіеў атрымаў каля 160 тысяч долараў кампенсацыі.
Цяпер коўч, які амаль усю кар’еру працаваў у аўтсайдарах і вельмі любіць схему ў пяць абаронцаў, паспрабуе пазмагацца за трафеі і выхад у еўракубкі – менавіта такія мэты не раз агалошваў Лявонаў.
Іншыя пасты карыстальніка
