Трагедыя Гу Айлін: пасля рэкорднага золата даведалася, што страціла бабулю – не змагла стрымаць слёз

Апошні дзень Алімпіяды падарыў яшчэ адзін рэкорд у фрыстайле: Гу Айлін, якая нарадзілася ў ЗША, але прадстаўляе на міжнародным узроўні Кітай, узяла золата ў хафпайпе. Гэтым яна перапісала гісторыю ўсяго алімпійскага фрыстайлу – стала самай тытулаванай спартсменкай у гэтым відзе незалежна ад полу. Цяпер у яе ўжо 6 алімпійскіх узнагарод: акрамя гэтага золата, у яе ёсць срэбра ў слоўпстайле і біг-эйры ў Мілане і Карціне-д’Ампеца, а таксама срэбра ў слоўпстайле і па золаце ў хафпайпе і біг-эйры на Пекіне-2022. Да сённяшняга дня па колькасці алімпійскіх медалёў яна дзяліла першае месца з канадскім фрыстайлістам Мікаэлем Кінгсберы.

Аднак па-сапраўднаму парадавацца жыццю ёй не дазволілі: у прамежку паміж спаборніцтвам і прэс-канферэнцыяй яна даведалася, што яе бабулі не стала. І на інтэрв’ю не змагла стрымаць слёз:

«Прычына, чаму я спазнілася, – я толькі што даведалася, што памерла мая бабуля. Яна была вялізнай часткай майго жыцця, калі я расла, і чалавекам, якім я неверагодна захапляюся. Яна была змагаркай. Што асабліва цікава: многія людзі проста плывуць па цячэнні, а яна была параходам. Яна кіравала сваім жыццём: узяла лейцы ў свае рукі і зрабіла яго такім, якім хацела. Яна вельмі моцна мяне натхняла.

Апошні раз, калі я бачылася з ёй перад Алімпіядай, яна была вельмі цяжка хворая. Таму я ведала, што гэта можа здарыцца. Я не абяцала ёй, што выйграю, але абяцала, што буду смелай, як яна. Таму я пастаянна кажу пра веру ў сябе, пра смеласць, пра гатовасць рызыкаваць – гэта мае карані ў маім абяцанні бабулі. Я вельмі рада, што стрымала яго, і спадзяюся, што яна мной ганарылася. Але цяпер для мяне вельмі цяжкі час».

ВІДЭА

Эмацыйнай нагрузкі для дзяўчыны на гэтым тыдні было дастаткова і без таго – некалькімі днямі раней віцэ-прэзідэнт ЗША Джэй Ды Вэнс заявіў, што Гу Айлін павінна была прадстаўляць менавіта Злучаныя Штаты, а не Кітай: «Я, вядома, лічу, што той, хто вырас у Злучаных Штатах Амерыкі, хто скарыстаўся нашай сістэмай адукацыі, свабодамі і правамі, якія робяць гэтую краіну выдатным месцам, – спадзяюся, што яна хоча выступаць за Злучаныя Штаты Амерыкі».

Прадстаўніца Кітая дыпламатычна адказала, што кожны мае права на сваё меркаванне, і дадала:

«Так шмат спартсменаў выступаюць за іншыя краіны. Праблема ў людзей толькі з тым, што гэта раблю я, бо яны ўспрымаюць Кітай як маналітную структуру і проста ненавідзяць гэтую краіну. Насамрэч гаворка зусім не пра тое, пра што яны думаюць. А яшчэ [яны кажуць пра гэта] таму, што я перамагаю. Калі б я выступала дрэнна, думаю, ім было б усё адно».